Dworzec Tramwajowy Centrum

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dworzec Tramwajowy Centrum
Dworzec Tramwajowy Centrum
Państwo  Polska
Miejscowość Łódź
Lokalizacja Śródmieście
Data otwarcia 2015
Infrastruktura i dane przewozowe
Rodzaje transportu tramwaj
Położenie na mapie Łodzi
Mapa lokalizacyjna Łodzi
Dworzec Tramwajowy Centrum
Dworzec Tramwajowy Centrum
Położenie na mapie województwa łódzkiego
Mapa lokalizacyjna województwa łódzkiego
Dworzec Tramwajowy Centrum
Dworzec Tramwajowy Centrum
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dworzec Tramwajowy Centrum
Dworzec Tramwajowy Centrum
Ziemia51°45′33,2244″N 19°27′25,8948″E/51,759229 19,457193

Dworzec Tramwajowy Centrum[1], Przystanek Piotrkowska Centrum[2]dworzec tramwajowy łączący dwie osie komunikacyjne miasta Łodzi: Trasę W-Z oraz Łódzki Tramwaj Regionalny (północ-południe). Znajduje się na alei Mickiewicza, pomiędzy aleją Kościuszki a ulicą Piotrkowską. Został otwarty 31 października 2015 roku.

W świadomości łodzian obiekt ten jest znany jako Stajnia Jednorożców[3][4], ponadto na mapach komunikacyjnych MPK-Łódź symbolizowany jest on znakiem jednorożca[5]

Specyfikacja obiektu[edytuj | edytuj kod]

Informacja pasażerska na dworcu (w tle symbol jednorożca)

Autorem wiaty jest architekt Jan Gałecki. Dworzec jest inspirowany architekturą secesji, która jest historycznym elementem miasta. Wiata nad czterema peronami przystanku charakteryzuje się strzelistymi filarami koloru białego. Dach, stworzony z przezroczystej membrany EFTE imituje technikę witrażu, w kolorach niebieskim, żółtym, fioletowym i czerwonym, związanymi z kolorami nowego logo Łodzi. Boczne ściany wykonane są z plastiku i membrany. Ze względów bezpieczeństwa zrezygnowano z wykorzystania szkła. Zanim wyprodukowane w Japonii tworzywo o łącznej powierzchni 3000 metrów kwadratowych dotarło do Łodzi, zostało zabarwione we Włoszech – jest to największy na świecie dach budynku wykonany w tej technologii[6].

Cała wiata, chroniąca przed wiatrem i opadami atmosferycznymi, znajduje się na poziomie 0, nad tunelem drogowym trasy W-Z, przeprowadzonym między ulicą Gdańską a Kilińskiego. Wymiary konstrukcji zadaszenia to 100 metrów długości, 33 m szerokości i 13 m wysokości. Koszt wykonania dworca wynosił ok. 1 miliona euro[7].

Transport[edytuj | edytuj kod]

Po zlikwidowaniu przejść podziemnych i przeniesieniu głównego ruchu kołowego pod ziemię, zdecydowano się na zmianę trasy ŁTR i skierowanie jej na aleję Mickiewicza. Poprzez zrekonstruowanie starej trasy tramwajowej pomiędzy ulicą Żwirki a aleją Mickiewicza, utworzono ring uliczny, służący jako awaryjna krańcówka. Tam też przeniesiono główny ruch tramwajowy północ-południe, uzyskując sprawne połączenie linii z głównych arterii miasta i szybkie przesiadanie się podróżnych.

Na dworcu znajdują cztery perony – po dwa na trasę wschód-zachód i północ-południe (ŁTR). Zatrzymują się na nich następujące linie tramwajowe[8]:

  • Trasa ŁTR: 2, 3, 6, 7, 11A, 11B
  • Trasa W-Z: 8, 10A, 10B, 14, 18

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pomysł czterotorowego węzła przesiadkowego integrującego dwie główne łódzkie magistrale tramwajowe został opracowany przez organizację pozarządową Łódzka Inicjatywa na Rzecz Przyjaznego Transportu w 2006 roku[9].


Przypisy[edytuj | edytuj kod]