Dymaczewo Stare

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dymaczewo Stare
Fragment centrum wsi
Fragment centrum wsi
Rodzaj miejscowości wieś
Państwo  Polska
Województwo wielkopolskie
Powiat poznański
Gmina Mosina
Liczba ludności (2016) 383[1]
Strefa numeracyjna (+48) 61
Kod pocztowy 62-061[2]
Tablice rejestracyjne PZ
SIMC 0589725
Położenie na mapie gminy Mosina
Mapa lokalizacyjna gminy Mosina
Dymaczewo Stare
Dymaczewo Stare
Położenie na mapie powiatu poznańskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu poznańskiego
Dymaczewo Stare
Dymaczewo Stare
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Dymaczewo Stare
Dymaczewo Stare
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dymaczewo Stare
Dymaczewo Stare
Ziemia52°13′46″N 16°46′44″E/52,229444 16,778889

Dymaczewo Starewieś w Polsce położona w województwie wielkopolskim, w powiecie poznańskim, w gminie Mosina[3].

Części wsi[edytuj | edytuj kod]

Integralne części wsi Dymaczewo Stare[3][4]
SIMC Nazwa Rodzaj
0589731 Kierzki część wsi

Historia i pamiątki[edytuj | edytuj kod]

Lokacja przywilejem z 13 maja 1751 na prawach wsi olęderskiej. Pierwotna nazwa - Dymaczewskie Stare Olendry.

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa poznańskiego[5].

W centrum wsi pomnik (obelisk) ku czci Ludwika Bajera, powieszonego przez hitlerowców na gruszy za pomoc, jakiej udzielił zbiegłym jeńcom rosyjskim i angielskim. Egzekucji dokonano 22 maja 1942. Pomnik ufundowało społeczeństwo wsi i okolic, a odsłonięcie nastąpiło 13 października 1945. Główna ulica wsi również nosi miano tego bohatera[6].

Przy ul. Bajera pozostałości cmentarza ewangelickiego (bez nagrobków). W stronę Górki prowadzi aleja czereśniowa (zabytek przyrody).

Turystyka[edytuj | edytuj kod]

Przy przystanku PKS w Dymaczewie Starym znajduje się koniec szlak turystyczny czarny szlaku turystycznego Trzebaw Rosnówko – Dymaczewo Stare[5].

Galeria[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ludność. Urząd Miejski w Mosinie, 31 grudnia 2016. [dostęp 24 stycznia 2017]. [zarchiwizowane z tego adresu (24 stycznia 2017)].
  2. Oficjalny Spis Pocztowych Numerów Adresowych poprzez wyszukiwarkę. Poczta Polska S.A., styczeń 2013. [dostęp 2015-03-26].
  3. a b Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. z 2013 r. poz. 200)
  4. GUS. Rejestr TERYT
  5. a b Alicja Dziewulska, Jan Maj: Kościan: mapa topograficzna Polski. Wydanie turystyczne. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Geodezyjno-Kartograficzne, 1997. ISBN 83-7135-149-6.
  6. tablica in situ