Furiak bezkciukowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Dymnica okopcona)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Furiak bezkciukowy
Furipterus horrens[1]
(F. Cuvier, 1828)
Fragment ilustracji Ernsa Haeckela z 1904 roku
Fragment ilustracji Ernsa Haeckela z 1904 roku
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada żyworodne
Infragromada łożyskowce
Rząd nietoperze
Podrząd mroczkokształtne
Rodzina furiakowate
Rodzaj furiak
Gatunek furiak bezkciukowy
Synonimy
  • Furia horrens F. Cuvier, 1828
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[2]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

Furiak bezkciukowy[3], dymnica okopcona (Furipterus horrens) – gatunek ssaka z rodziny furiakowatych.

Średnie wymiary[edytuj]

  • Długość ciała – 4-6 cm
  • Rozpiętość skrzydeł – 22-30 cm
  • Długość ogona – 4-6 cm

Występowanie[edytuj]

Występuje w lasach Kostaryki, północnej części Ameryki Południowej i wschodnim Peru, Gujanie, Brazylii oraz na wyspach Trynidad i Tobago.

Taksonomia[edytuj]

Gatunek po raz pierwszy opisał Frédéric Cuvier w 1828 roku nadając mu nazwę Furia horrens[4]. Jako miejsce typowe autor wskazał rzekę Mana w Gujanie Francuskiej[4]. Jedyny przedstawiciel rodzaju Furipterusfuriak[3] utworzonego przez Karola Lucjana Bonaparte w 1837 roku[5].

Etymologia[edytuj]

Nazwa rodzajowa: rodzaj Furia F. Cuvier, 1828; -πτερος -pteros – -skrzydły < πτερον pteron – skrzydło[6].

Tryb życia[edytuj]

W przeciwieństwie do innych nietoperzy, dymnica okopcona i jej pokrewny gatunek dymnica motylowa (Amorphochilus schnablii) nie mają kciuków, więc zanim wyląduje ona na stropie jaskini lub podziemnego korytarza musi zawisnąć w powietrzu, zrobić przewrót, by móc chwycić się podpory stopami. Szczególną cechą tego nietoperza jest wysokie czoło; pyszczek i czoło tworzą niemal kąt prosty. O biologii dymnicy okopconej prawie nic nie wiadomo, ponieważ mało naukowców prowadziło nad nimi badania. Stwierdzono jednak, że żywią się owadami. Nie wiadomo również w jaki sposób udaje im się uniknąć konkurencji innych owadożernych nietoperzy żyjących w obrębie ich areału występowania.

Przypisy

  1. Furipterus horrens, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. B. Miller, F. Reid, J. Arroyo-Cabrales, A.D. Cuarón, P.C. de Grammont 2008. Furipterus horrens. W: IUCN 2016. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) Wersja 2015-4. <www.iucnredlist.org>. (ang.) [dostęp 2016-05-15]
  3. a b W. Cichocki, A. Ważna, J. Cichocki, E. Rajska-Jurgiel, A. Jasiński, W. Bogdanowicz: Polskie nazewnictwo ssaków świata. Warszawa: Muzeum i Instytut Zoologii PAN, 2015, s. 110. ISBN 978-83-88147-15-9.
  4. a b F. Cuvier. De chauve-souris sous le nom de Furie. „Mémoires du Muséum d'Histoire Naturelle”. 16, s. 150, 1828. Paris (fr.). 
  5. Ch.L. Bonaparte: Iconografia della fauna italica: per le quattro classi degli animali vertebrati. T. 1. Roma: Tip. Salviucci, 1837, s. (21). (wł.)
  6. T.S. Palmer: Index Generum Mammalium: a List of the Genera and Families of Mammals. Washington: Government Printing Office, 1904, s. 287, seria: North American Fauna. (ang.)

Bibliografia[edytuj]

  1. Ilustrowana Encyklopedia Zwierząt – Warszawa 1997 – Dr Philip Whitfield