Dyslokacja tektoniczna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Dyslokacja tektoniczna (t. deformacja tektoniczna) - proces przemieszczania mas skalnych w obrębie skorupy ziemskiej, zachodzący pod wpływem ruchów tektonicznych wzdłuż pewnej powierzchni lub wąskiej strefy.

Także struktura (deformacja, przeobrażanie w układzie warstw skalnych) powstała w wyniku takiego właśnie przemieszczenia.

Rodzaje dyslokacji:

  • fleksura (wygięcie warstw),
  • uskok (zerwanie ciągłości warstw).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]