Dywizja Ułanów (Królestwo Kongresowe)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dywizja Ułanów
Historia
Państwo  Królestwo Polskie
Sformowanie 1815
Dowódcy
Pierwszy gen. dyw. Jan Weyssenhoff
Organizacja
Dyslokacja Lublin
Rodzaj wojsk Jazda

Dywizja Ułanów - związek taktyczny wojska Królestwa Polskiego.

Dywizja razem z Dywizją Strzelców Konnych stanowiła Korpus Jazdy Polskiej.

Struktura organizacyjna i obsada personalna[edytuj | edytuj kod]

Dowódca dywizji
gen. Józef Weyssenhoff

Dywizja dzieliła się na 4 pułki. Sztab dywizji znajdował się w Lublinie[1].

Dowódca dywizji[1]

1 brygada (Międzyrzec)[1]
dowódcy brygady[1]

pułki[2]:

2 brygada (Krasnystaw)[1]
dowódcy brygady[1]

pułki[2]:

Uzbrojenie i umundurowanie[edytuj | edytuj kod]

Uzbrojenie ułana składało się z szabli, pistoletów i lancy o długości 2,5 metra (z proporczykiem w barwach pułku). Mundur był w kolorze granatowym. Odmienne kolory lampasów, wypustek i wyłogów miał każdy z pułków. Ułani mieli czapki wysokie, w kształcie rogatywki z pomponem. Na czapce znajdował się orzeł i numer pułku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Marian Kukiel, Historia wojskowości w Polsce, Wyd. Orbis, Londyn 1949.
  • Tadeusz Korzon, Bronisław Gembarzewski, Jadwiga Rogowa: Dzieje wojen i wojskowości w Polsce. T.3. Lwów, Warszawa, Kraków: Wydawnictwo Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 1923.