Dzbanów

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dzbanów
wieś
Ilustracja
Dwór w Dzbanowie
Państwo  Polska
Województwo  dolnośląskie
Powiat ząbkowicki
Gmina Bardo
Wysokość 260-290[1] m n.p.m.
Liczba ludności (III 2011) 216[2]
Strefa numeracyjna 74
Kod pocztowy 57-255
Tablice rejestracyjne DZA
SIMC 0851241
Położenie na mapie gminy Bardo
Mapa konturowa gminy Bardo, po prawej znajduje się punkt z opisem „Dzbanów”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole po lewej znajduje się punkt z opisem „Dzbanów”
Położenie na mapie województwa dolnośląskiego
Mapa konturowa województwa dolnośląskiego, na dole nieco na prawo znajduje się punkt z opisem „Dzbanów”
Położenie na mapie powiatu ząbkowickiego
Mapa konturowa powiatu ząbkowickiego, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Dzbanów”
Ziemia50°30′08″N 16°48′02″E/50,502222 16,800556

Dzbanówwieś w Polsce położona w województwie dolnośląskim, w powiecie ząbkowickim, w gminie Bardo.

Położenie[edytuj | edytuj kod]

Dzbanów to wieś łańcuchowa o długości około 2 km, leżąca na granicy Gór Bardzkich i Przedgórza Paczkowskiego, na wysokości około 260-290 m n.p.m.[1]

Podział administracyjny[edytuj | edytuj kod]

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa wałbrzyskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dzbanów powstał najprawdopodobniej przed 1260 rokiem, chociaż istnieją dokumenty wskazujące na wcześniejsze założenie wsi[1]. W roku 1747 miejscowość i tutejszy folwark należały do klasztoru w Kamieńcu Ząbkowickim[1]. W 1836 roku w Dzbanowie powstała szkoła katolicka, a w roku 1838 wieś przeszła na własność Marianny Orańskiej[1]. W 1840 roku były tu 74 budynki, dwór i folwark[1]. Po 1945 roku Dzbanów nie zmienił swego charakteru i pozostał wsią rolniczą[1].

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisany jest[3]:

  • dwór pochodzący z XVIII wieku.

Inne zabytki[1]:

  • zabudowania folwarku położone w zachodniej części wsi, pochodzące z XVIII i XIX wieku, ustawione wokół rozległego dziedzińca,
  • kamienny krzyż pokutny z zakończeniami ramion typu koniczynkowego,
  • liczne domy mieszkalne i zabudowania gospodarcze pochodzące głównie z XIX wieku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h Słownik geografii turystycznej Sudetów. redakcja Marek Staffa. T. 12: Góry Bardzkie. Wrocław: Wydawnictwo I-BiS, 1993, s. 93–97. ISBN 83-85773-04-5.
  2. GUS: Ludność - struktura według ekonomicznych grup wieku. Stan w dniu 31.03.2011 r.
  3. Rejestr zabytków nieruchomych woj. dolnośląskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. s. 240. [dostęp 4.11.2012]. [zarchiwizowane z tego adresu (2017-03-29)].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]