Dzięciur różowobrzuchy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dzięciur różowobrzuchy
Melanerpes lewis[1]
(G. R. Gray, 1849)
Ilustracja
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ptaki
Infragromada ptaki neognatyczne
Rząd dzięciołowe
Rodzina dzięciołowate
Podrodzina dzięcioły
Plemię Melanerpini
Rodzaj Melanerpes
Gatunek dzięciur różowobrzuchy
Synonimy
  • Picus Lewis G. R. Gray, 1849[2]
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Zasięg występowania
Mapa występowania

     w sezonie lęgowym

     występuje przez cały rok

     przeloty

     zimowiska

Dzięciur różowobrzuchy[4] (Melanerpes lewis) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny dzięciołowatych (Picidae). Gatunek został po łacinie nazwany na cześć Meriwethera Lewisa, amerykańskiego odkrywcy podróżującego po Stanach Zjednoczonych w czasie Zakupu Luizjany. Nie wyróżnia się podgatunków[2][5].

Opis gatunku[edytuj | edytuj kod]

Dzięciur różowobrzuchy jest jednym z największych gatunków dzięcioła występującym na terenie Stanów Zjednoczonych. Ptak osiąga rozmiary od 25 do 30 cm. Waży 85–138 g[2]. Upierzenie dzięciura jest głównie w kolorach czerwonym na brzuchu oraz czarnym na skrzydłach, a w okolicach szyi najczęściej szare.

Ptaki występują głównie na terenie zachodniej części Stanów Zjednoczonych oraz na granicy z Meksykiem. W sezonie letnim ptaki te często przemieszczają się głęboko na północ w rejony południowo-zachodniej Kanady. Dzięciury występują głównie w rejonach pokrytymi lasami sosnowymi, a także innymi miejscami o dużym zagęszczeniu drzew iglastych, co jest dość nietypowym zachowaniem dla dzięciołowatych zamieszkujących Stany Zjednoczone.

Głównym pożywieniem ptaków są owady znajdujące się wewnątrz drzew, a także owady latające (komary itp., co jest niezwykłym zwyczajem dla dzięciołowatych) oraz orzechy i owoce leśne. W czasie sezonu zimowego dzięciury często magazynują pożywienie, którymi zazwyczaj są jeżyny oraz jagody.

Gniazda ptaków są budowane głównie przez samców na gałęziach spróchniałych lub chorych drzew. Samice składają od 5 do 9 jaj. Po wykluciu się piskląt zarówno samce jak i samice opiekują się potomstwem. Młode opuszczają rodzinne gniazdo około 5 tygodni po wykluciu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Melanerpes lewis, w: Integrated Taxonomic Information System (ang.).
  2. a b c Winkler, H., Christie, D.A. & Kirwan, G.M.: Lewis's Woodpecker (Melanerpes lewis). W: del Hoyo, J., Elliott, A., Sargatal, J., Christie, D.A. & de Juana, E. (red.). Handbook of the Birds of the World Alive [on-line]. Lynx Edicions, Barcelona, 2020. [dostęp 2020-04-16].
  3. Melanerpes lewis. Czerwona księga gatunków zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.).
  4. Systematyka i nazwa polska za: P. Mielczarek & M. Kuziemko: Plemię: Melanerpini Gray,GR, 1846 (wersja: 2020-03-02). W: Kompletna lista ptaków świata [on-line]. Instytut Nauk o Środowisku Uniwersytetu Jagiellońskiego. [dostęp 2020-04-16].
  5. F. Gill, D. Donsker & P. Rasmussen (red.): Woodpeckers (ang.). IOC World Bird List (v10.1). [dostęp 2020-04-16].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]