Działania rajdowe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Działania rajdowe – samodzielne, wysoce manewrowe działania bojowe wydzielonych sił związku taktycznego (oddziału) prowadzone w ugrupowaniu przeciwnika bądź na obszarze tylko przez niego kontrolowanym, mające na celu zapewnienie jak najkorzystniejszych warunków do wykonania zadań przez siły główne.

Rajd ma również na celu rozbicie lub przechwycenie ważnego celu obiektu lub ludzi przeciwnika. Cel ten osiąga się przez dokładne rozpoznanie, szybkie wejście w jego ugrupowanie, uderzenie i planowe wycofanie[1].

Stosowane są również rajdy powietrzne. Tego typu rajd jest działaniem taktycznym, zwykle krótkotrwałym, który charakteryzuje się śmiałością zarówno, co do zamiaru jak i wykonania. Mogą być prowadzone w celu zniszczenia obiektów lub pozycji przeciwnika, pojmania jego jeńców oraz nękania i dezorganizowania jego działań. Tego rodzaju działania są ograniczone w swoim rozmiarze z powodu trudności w kierowaniu nimi i zorganizowania zabezpieczenia logistycznego.

Działania rajdowe to szereg szybkich przesunięć, skrytych wyczekiwań i gwałtownych uderzeń na przeciwnika, które przebiegają w trzech fazach:

  • dotarcie do wyznaczonego rejonu (obszaru);
  • zwalczanie znajdujących się tam obiektów;
  • ponowne przyłączenie się do wojsk własnych.

Zadania oddziałów rajdowych można podzielić na trzy zasadnicze grupy, wymagające jakościowo odmiennych sposobów działania:

  • zwalczanie różnorodnych obiektów manewrowych (sił i środków przeciwnika zmieniających swe położenie w toku działań)
  • opanowanie i czasowe utrzymanie lub niszczenie obiektów stałych (w tym rejonów terenowych)
  • prowadzenie walki ze środkami wsparcia ogniowego przeciwnika.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]