Dziadoszyce

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy wsi. Zobacz też: plemię o tej nazwie.
Dziadoszyce
Budynek nieużywanej stacji kolejowej
Budynek nieużywanej stacji kolejowej
Państwo  Polska
Województwo lubuskie
Powiat nowosolski
Gmina Kożuchów
Liczba ludności (2005) 47
Strefa numeracyjna (+48) 68
Kod pocztowy 67-120
Tablice rejestracyjne FNW
SIMC 0910340
Położenie na mapie gminy Kożuchów
Mapa lokalizacyjna gminy Kożuchów
Dziadoszyce
Dziadoszyce
Położenie na mapie powiatu nowosolskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu nowosolskiego
Dziadoszyce
Dziadoszyce
Położenie na mapie województwa lubuskiego
Mapa lokalizacyjna województwa lubuskiego
Dziadoszyce
Dziadoszyce
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dziadoszyce
Dziadoszyce
Ziemia51°42′46″N 15°40′05″E/51,712778 15,668056

Dziadoszyce (niem. Döringau) – wieś w Polsce położona w województwie lubuskim, w powiecie nowosolskim, w gminie Kożuchów.

Integralne części miejscowości Dziadoszyce[1][2]
Identyfikator miejscowości Nazwa Miejscowości Rodzaj miejscowości
0910506 Zawada przysiółek

W latach 1975–1998 miejscowość administracyjnie należała do województwa zielonogórskiego.

Historia[edytuj]

Pierwsza wzmianka o miejscowości Durugow pochodzi z 1295 roku, kiedy to biskup wrocławski zatwierdził kolegiacie głogowskiej prawo pobierania czynszu od mieszkańców wsi. Miejscowość należała wówczas do kasztelana kożuchowskiego Dietricha von Pesna. Następnym wymienianym w 1388 r. właścicielem był Petrus de Lessnaw, a po 1500 roku Bernard Beroldt będący też właścicielem pobliskiej Niecieczy. W połowie XVI w. majątek znalazł się w posiadaniu rodziny von Braun z Solnik. W 1585 roku Dziadoszyce i Nieciecz przechodzą w ręce młodszego syna Wenzla von Braun - Christopha. Jego syn Hans Fabian powiększył dodatkowo posiadłość w 1705 roku o pobliskie Bielice. Ostatnim z rodu Braunów był Balthazar, który zmarł nie pozostawiwszy potomka w 1714 roku. Rodzinie von Braunów przypisuje się budowę pałacu lub dworu, wzmiankowanego w XIX wieku, który nie dotrwał do naszych czasów. Starzy ludzie z wioski pamiętają jeszcze budynek, który po wojnie został doszczętnie spalony. W niektórych domach zachowały się sprzęty ze zniszczonego obiektu. W roku 1845 jako właściciela wspomina się Friedricha Banisha, miejscowość liczyła wówczas 102 mieszkańców, posiadała folwark, dwa wiatraki, gorzelnie i browar. Następnymi właścicielami od drugiej połowy XIX w. została rodzina von Kalckreuth z Podbrzezia Dolnego. W 1892 r. w pobliżu wsi przeprowadzono linię kolejową z Kożuchowa do Niegosławic. Ostatnim właścicielem majątku był Artur Schack von Wittenau, a wieś specjalizowała się w hodowli ciężkich koni pociągowych.

Bibliografia[edytuj]

  • Zespół pod redakcją Tomasza Andrzejewskiego, Kożuchów Zarys dziejów, Kożuchów 2003


Przypisy

  1. Rozporządzenie Ministra Administracji i Cyfryzacji z dnia 13 grudnia 2012 r. w sprawie wykazu urzędowych nazw miejscowości i ich części (Dz.U. 2013 poz. 200)
  2. GUS. Rejestr TERYT