Dzień Obrońcy Ojczyzny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dzień Obrońcy Ojczyzny
Dmitry Medvedev at Defender of the Fatherland Day in 2011.jpg
Dzień 23 lutego
Kraje  Rosja
 Białoruś
 Kirgistan
 Tadżykistan
Donetsk People's Republic flag.png Donieck
Flag of the Lugansk People's Republic (Official).svg Ługańsk
 Naddniestrze
 Osetia Południowa
Typ święta państwowe
Zwyczaje Dzień Mężczyzn
Upamiętnia powstanie Armii Czerwonej i jej pierwsze bitwy pod Pskowem i Narwą (1918)
Symbole

flaga państwowa, czerwona gwiazda

Inne nazwy Dzień Armii Czerwonej i Marynarki Wojennej

Dzień Obrońcy Ojczyzny (ros. День защитника Отечества) – wywodzące się z czasów ZSRR święto obchodzone 23 lutego w krajach byłego Związku Radzieckiego.

Święto to zostało ustanowione w 1922 roku jako Dzień Armii Czerwonej i Marynarki Wojennej. Od 1946 do 1993 roku było nazywane Dniem Armii Radzieckiej i Marynarki Wojennej (ros. День Советской Армии и Военно-Морского флота).

W Rosji w 1995 roku ustanowiono nową nazwę na Dzień Obrońcy Ojczyzny, a od 2002 roku jest to dzień wolny od pracy.

Dzień Obrońcy Ojczyzny jest świętem i dniem wolnym od pracy również w Doniecku (od 2015 roku)[1], Kirgistanie (dzień wolny od 2004 roku)[2], Ługańsku (od 2015 roku)[3] i Osetii Południowej. Jako święto (lecz już jako dzień roboczy) Dzień Obrońcy Ojczyzny jest obchodzony na Białorusi, w Naddniestrzu i Tadżykistanie. Natomiast nieoficjalne uroczystości Dnia Obrońcy Ojczyzny odbywają się w Abchazji, Armenii, Estonii, Górskim Karabachu, Kazachstanie, na Łotwie, w Mołdawii i innych krajach.[4][5]

Dzień Obrońców Ojczyzny był świętem państwowym na Ukrainie w latach 1999-2014[6]. Święto zostało zniesione 14 października 2014 przez prezydenta Ukrainy, Petra Poroszenkę i zastąpione przez Dzień Obrońcy Ukrainy ustanowiony 14 października, jako święto państwowe, a od 2015 roku również jako dzień wolny od pracy. Nowe święto jest ustanowione w rocznicę powstania Ukraińskiej Powstańczej Armii.[7] Mimo oficjalnego zniesienia w dalszym ciągu święto jest obchodzone nieoficjalnie[8]

We wszystkich wyżej wymienionych krajach święto wciąż jest postrzegane jako święto wojska. Z racji tego, że służba wojskowa utożsamiana jest z płcią męską, zwyczajowo jest to także Dzień Mężczyzn[9].

Uroczystości związane z Dniem Obrońcy Ojczyzny odbywają się także w Polsce, między innymi na Cmentarzu Mauzoleum Żołnierzy Radzieckich w Warszawie[10]. Ponadto, dawniej uroczystości odbywały się w wielu miastach i przy Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie[11].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Глава ДНР объявил 23 февраля выходным днем - РИА Новости, 18.02.2015, ria.ru [dostęp 2017-11-22] (ros.).
  2. Kodeks Pracy obowiązujący w Republice Kirgiskiej, obowiązujący od 2004 roku, art 113
  3. В ЛНР подписан указ о праздновании 23 февраля — Российская газета, rg.ru [dostęp 2017-11-22] (ros.).
  4. Wyborcza.pl, wyborcza.pl [dostęp 2017-11-22].
  5. FromUz.Com - Новости - 23 февраля в странах СНГ: от трагедий до курьезов, fromuz.com [dostęp 2017-11-22] [zarchiwizowane z adresu 2012-04-06] (ros.).
  6. Указ Президента України №806/2014, president.gov.ua [dostęp 2018-02-19] (ukr.).
  7. Rozporządzenie (ukr.). Ukraińska Prawda. [dostęp 2014-10-14].
  8. Kiev Information Guide. Ukrainian Holidays, kiev.info [dostęp 2018-02-19] (ang.).
  9. Dzień Obrońcy Ojczyzny na polskieradio.pl [opublikowano: 2009-02-23].
  10. Dzień Obrońcy Ojczyzny - Wydarzenia - Biuro Bezpieczeństwa Narodowego, www.bbn.gov.pl [dostęp 2017-11-22] (pol.).
  11. Dziennik Telewizyjny, 23.02.1987, główne wydanie, Program 1 Telewizji Polskiej, [1]