Dziekanka (Gniezno)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Herb Gniezna Dziekanka
Osiedle Gniezna
Ilustracja
Osiedle Dziekanka
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Powiat gnieźnieński
Miasto Gniezno
Data założenia XX wiek
W granicach Gniezna 1951
Położenie na mapie Gniezna
Mapa lokalizacyjna Gniezna
Dziekanka
Dziekanka
Położenie na mapie powiatu gnieźnieńskiego
Mapa lokalizacyjna powiatu gnieźnieńskiego
Dziekanka
Dziekanka
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
Dziekanka
Dziekanka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dziekanka
Dziekanka
Ziemia 52°31′47″N 17°34′42″E/52,529722 17,578333
Portal Portal Polska

Dziekanka – osiedle w zachodniej części Gniezna (po obu stronach ul. Poznańskiej, dawna wieś włączona w 1951 do miasta). Tereny rekreacyjne i sportowe. W dzielnicy mieszka ok. 500 osób. Przy ulicy Kostrzewskiego mieszczą się: Muzeum Początków Państwa Polskiego, I Liceum Ogólnokształcące im. Bolesława Chrobrego w Gnieźnie i Collegium Europaeum Gnesnense. Od zachodu osiedle graniczy z dzielnicą Skiereszewo, od wschodu z dzielnicą Stare Miasto, od południa z dzielnicą Dalki i od północy z dzielnicą Piekary.

Na osiedlu istnieje Szpital dla Nerwowo i Psychicznie Chorych o zabudowie eklektycznej z 18911894. W skład kompleksu szpitalnego wchodzą izba przyjęć, oddziały szpitalne, willa dyrektorska, neogotycka kaplica szpitalna (obecnie kościół parafialny pw. bł. Michała Kozala i jednocześnie kaplica filialna parafii ewangelicko-augsburskiej w Poznaniu) z 18941895, obieralnia ziemniaków, kuchnia, budynki mieszkalne, gospodarcze.

W czasie okupacji niemieckiej w Polsce, w latach 19391941, hitlerowcy wymordowali w Szpitalu Psychiatrycznym w Dziekance ok. 1 200[1] pacjentów. Osoby te mordowane były w okresie od 7 grudnia 1939 do 12 stycznia 1940 przez oddział specjalny SS-Sonderkommando Lange. Przeznaczonych do uśmiercania pacjentów wskazywał najczęściej dyrektor tego zakładu Viktor Ratka[1] oraz pielęgniarz Otto Reich, który tuż przed umieszczeniem pacjentów w komorze gazowej samochodu podawał im zastrzyki ze środkami uspokajającymi[1]. Dla upamiętnienia ofiar umieszczono na zewnętrznej ścianie kaplicy Szpitala Psychiatrycznego pamiątkową tablicę.

Ulice[edytuj]

Literatura[edytuj]

  • Enno Schwanke: Die psychiatrische Anstalt Tiegenhof. Die nationalsozialistische „Euthanasie“ in regionaler Perspektive,Berlin 2013 (Master-Thesis FU Berlin).

Linki zewnętrzne[edytuj]

Przypisy