Dzienniki kołymskie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dzienniki kołymskie
Autor Jacek Hugo-Bader
Tematyka Rosja
Typ utworu reportaż
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Wołowiec
Język polski
Data wydania 2011
Wydawca Wydawnictwo Czarne
Ust-Nera, jedna z opisanych miejscowości
Ulica Lenina w Magadanie, gdzie autor rozpoczyna swą podróż przez Kołymę

Dzienniki kołymskie - reportaż literacki autorstwa polskiego dziennikarza Jacka Hugo-Badera, opublikowany po raz pierwszy w grudniu 2011 roku nakładem Wydawnictwa Czarne. W grudniu 2012 ta sama oficyna wydała audiobooka, czytanego przez autora, Joannę Szczepkowską i Adama Ferencego. Książka stanowi rozszerzoną wersję korespondencji, jakie autor codziennie pisywał dla portalu wyborcza.pl w czasie swojej podróży po północno-wschodniej Rosji we wrześniu i październiku 2010 roku.

Opis treści[edytuj | edytuj kod]

Zasadniczą część książki stanowią codzienne zapiski, prowadzone przez autora w czasie podróży po części Rosji potocznie znanej jako Kołyma, od nazwy głównej rzeki tego obszaru. W przełożeniu na podział administracyjny Federacji Rosyjskiej, jest to przede wszystkim obwód magadański, a także część Jakucji. Osią narracji jest podróż autostopem z Magadanu do Jakucka, wzdłuż Traktu Kołymskiego (zwanego potocznie Trasą), głównego szlaku drogowego tych odludnych ziem. W czasie trwającej ponad miesiąc wędrówki autor poznaje wiele barwnych postaci i notuje ich historie. W pewnym stopniu bohaterem jest również samo Hugo-Bader, opisujący swoje osobiste doznania i przygody w czasie podróży. Tekst zawiera wiele odniesień do życia i twórczości pisarza i więźnia Gułagu Warłama Szałamowa, przymusowo przebywającego na Kołymie przez wiele lat.

Odwiedzone miejscowości[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]