Dziergowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziergowice
Herb
Herb Dziergowic
Państwo  Polska
Województwo opolskie
Powiat kędzierzyńsko-kozielski
Gmina Bierawa
Liczba ludności (2005) 2556[1]
Strefa numeracyjna 77
Kod pocztowy 47-244
Tablice rejestracyjne OK
SIMC 0491618
Położenie na mapie województwa opolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa opolskiego
Dziergowice
Dziergowice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Dziergowice
Dziergowice
Położenie na mapie świata
Mapa lokalizacyjna świata
Dziergowice
Dziergowice
Ziemia 50°14′18″N 18°17′07″E/50,238333 18,285278
Strona internetowa miejscowości

Dziergowice (dodatkowa nazwa w j. niem. Oderwalde, do 1931 Dziergowitz) – wieś w Polsce położona w województwie opolskim, w powiecie kędzierzyńsko-kozielskim, w gminie Bierawa.

Części miejscowości[edytuj]

Przysiółkami wsi są: Grobla, Księża Łąka, Podświęcie.

Nazwa[edytuj]

Nazwa miejscowości wywodzi się od pierwotnej polskiej nazwy dzierżawa[2]. Niemiecki nauczyciel Heinrich Adamy w swoim dziele o nazwach miejscowych na Śląsku wydanym w 1888 roku we Wrocławiu jako najstarszą nazwę wymienia Dziergowice podając jej znaczenie "Lehngut, Lehnbesitz" czyli w języku polskim "Dziedziczna dzierżawa, własność"[2]. Zgodna ze znaczeniem podanym przez badacza pierwotna nazwa wsi powinna więc brzmieć Dzierżawice. Nazwa została później fonetycznie zgermanizowana na Dziergowitz[2], a później niemiecka administracja w 1931 roku zmieniła ją na nową, całkowicie niemiecką Oderwalde w wyniku czego utraciła ona swoje pierwotne znaczenie.

W alfabetycznym spisie miejscowości na terenie Śląska wydanym w 1830 roku we Wrocławiu przez Johanna Knie wieś występuje pod obecnie używaną, polską nazwą Dziergowice oraz niemiecką nazwą Dziergowitz[3].

Historia[edytuj]

Najstarsze wzmianki o wsi Dziergowice pochodzą z 1274. Na ziemiach należących do księcia Raciborskiego rycerz Henryk zakłada osadę. 22 czerwca 1919 roku 80 osób, do których nie dotarła informacja o odwołaniu planowanego powstania, w wyznaczonym terminie powstało przeciwko Niemcom, zajmując lokalne urzędy niemieckie. Zdekonspirowani spiskowcy musieli uchodzić do Polski[4]. Także w miejscowości znajdowała się najstarsza karczma na Odrą oraz port rzeczny transportujący głównie drewno.

Zabytki[edytuj]

Według rejestru Narodowego Instytutu Dziedzictwa na listę zabytków wpisane są[5]:

  • cmentarz parafialny
  • kaplica cmentarna, szachulcowa, zabytkowa z 1794 r., znajduje się niedaleko kościoła
  • mogiły zbiorowe powstańców śląskich

inne zabytki:

  • kościół pod wezwaniem św. Anny, neogotycki, konsekrowany w 1906 roku.

Edukacja[edytuj]

  • Publiczna Szkoła Podstawowa w Dziergowicach, ul.Kozielska 8
  • Zespół Szkół Dwujęzycznych w Solarni, ul. Raciborska 42
  • Przedszkole

Sport[edytuj]

W miejscowości znajduje się klub sportowy Odrzanka Dziergowice. Oprócz sekcji piłki nożnej jest tutaj także sekcja psich zaprzęgów Czemi, która odnosi sukcesy na tle krajowym i międzynarodowym. Klub rozwija się bardzo dynamicznie oraz odnosi wiele sukcesów w dziedzinie sportu.

Gospodarka[edytuj]

Wieś ma charakter przemysłowo-rolniczy. Swoją siedzibę ma tutaj: Opolska Kopalnia Surowców Mineralnych Sp. z o.o. Kopalnia Dziergowice. Kopalnia produkuje żwiry, piaski, grysy i różne mieszanki.

Przy kopalni znajdują się zbiorniki wodne powstałe po wydobyciu żwiru i piasku, wykorzystywane w sezonie letnim jako kąpieliska. W ich pobliżu znajduje się ośrodek wypoczynkowy.

Niedaleko stacji kolejowej znajduje się KOLMECH zajmujący się renowacją taborów kolejowych.

Komunikacja: układ drogowy[edytuj]

Przez Dziergowice przechodzą dwie ważne drogi wojewódzkie: 422 425. Przy czym z powodu braku mostu DK422 jest nieprzejezdna.

PKS, kolej[edytuj]

  • Przedsiębiorstwo Komunikacji Samochodowej S.A. posiada w Dziergowicach zlokalizowane 4 przystanki.

Rozkład jazdy PKS w Dziergowicach

Znani ludzie urodzeni w Dziergowicach[edytuj]

Przypisy

  1. Strategia Rozwoju Gminy Bierawa. [dostęp 23 listopada 2009].
  2. a b c Heinrich Adamy: Die Schlesischen Ortsnamen ihre entstechung und bedeutung. Breslau: Verlag von Priebotsch`s Buchhandlung, 1888, s. 78.
  3. Johann Knie 1830 ↓, s. 128.
  4. Kronika powstań polskich 1794—1944. Warszawa: Wydawnictwo Kronika, s. 353. ISBN 83-86079-02-9.
  5. Rejestr zabytków nieruchomych woj. opolskiego. Narodowy Instytut Dziedzictwa. [dostęp 1.12.2012]. s. 29.
  6. [http://encyklopedia.pwn.pl/haslo.php?id=4001262 Zgrzebniok Alfons – Encyklopedia PWN
  7. Henryka Wolna, "Komendant Rakoczy", MON, Warszawa 1985, ISBN 83-11-07166-7

Bibliografia[edytuj]

Johann Knie: Alpabetisch, Statistisch, Topographische Uebersicht aller Dorfer, Flecken, Stadt und andern Orte der Konigl. Preus. Provinz Schliesen.... Breslau: Barth und Comp., 1830.