Dziesięciobój lekkoatletyczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Dziesięciobój – (decathlon) konkurencja lekkoatletyczna na otwartym stadionie, rozgrywana tylko przez mężczyzn, w skład której wchodzi 10 konkurencji. W hali mężczyźni rozgrywają siedmiobój.

Dziesięciobój rozgrywany jest w ciągu 2 kolejnych dni:

Konkurencje biegowe odbywają się seriami na czas, w konkurencjach technicznych przeprowadza się trzy kolejki. Skok wzwyż i o tyczce rozgrywany jest na normalnych zasadach. Wyniki uzyskane przez zawodników przeliczane są na podstawie tabel wielobojowych na punkty i sumowane. Suma punktów decyduje o zajętym miejscu.

Dziesięciobój został włączony do programu olimpijskiego w 1912 roku. W olimpijskiej historii tej konkurencji znajdujemy także polski akcent – w 1972 roku w Monachium Ryszard Katus zdobył brązowy medal.

Incydentalnie organizowane są również zawody kobiet w dziesięcioboju (na najważniejszych imprezach kobiety rywalizują w siedmioboju), nieoficjalną rekordzistką świata w tej konkurencji jest Litwinka Austra Skujytė (8358 pkt, 2005).

Rekordy[edytuj | edytuj kod]

konkurencja rekord świata rekord Polski
Ashton Eaton,  Stany Zjednoczone Sebastian Chmara,  Polska
Pekin, 30 sierpnia 2015 Alhama de Murcia, 17 maja 1998
rezultat 9045 pkt. 8566 pkt.
bieg na 100 m 10,23 s 10,97 s
skok w dal 7,88 m 7,56 m
pchnięcie kulą 14,52 m 16,03 m
skok wzwyż 201 cm 210 cm
bieg na 400 m 45,00 s 48,27 s
bieg na 110 m przez płotki 13,69 s 14,32 s
rzut dyskiem 43,34 m 44,39 m
skok o tyczce 5,20 m 5,20 m
rzut oszczepem 63,63 m 57,25 m
1500 m 4:17,52 4:29,66

Najlepsi zawodnicy w historii[edytuj | edytuj kod]

lp. wynik zawodnik
(rezultaty w konkurencjach)
państwo data miejsce
1. 9045 pkt Ashton Eaton
(10.23/-0.4 - 7.88/0.0 - 14.52 - 2.01 - 45.00 // 13.69/-0.2 - 43.34 - 5.20 - 63.63 - 4:17.52)
 Stany Zjednoczone 29 sierpnia 2015 Pekin
2. 9026 pkt Roman Šebrle
(10.64/0.0 - 8.11/+1.9 - 15.33 - 2.12 - 47.79 // 13.92/-0.2 - 47.92 - 4.80 - 70.16 - 4:21.98)
 Czechy 27 maja 2001 Götzis
3. 8994 pkt Tomáš Dvořák
(10.54/-0.1 - 7.90/+1.1 - 16.78 - 2.04 - 48.08 // 13.73/0.0 - 48.33 - 4.90 - 72.32 - b.d.)
 Czechy 4 lipca 1999 Praga
4. 8891 pkt Dan O’Brien
(10.43/+2.1 - 8.08/+1.8 - 16.69 - 2.07 - 48.51 // 13.98/-0.5 - 48.56 - 5.00 - 62.58 - 4:42.10)
 Stany Zjednoczone 5 września 1992 Talence
5. 8847 pkt Daley Thompson
(10.26/ - 10.44/ - 8.01/ - 15.72 - 2.03 - 46.97 // 14.33/ - 46.56 - 5.00 - b.d. - 4:35.00)
 Wielka Brytania 9 sierpnia 1984 Los Angeles
6. 8834 pkt Kevin Mayer
(10.81/-0.4 - 7.60/+0.1 - 15.76 - 2.04 - 48.28 // 14.02/+0.7 - 46.78 - 5.40 - 65.04 - 4:25.49)
 Francja 18 sierpnia 2016 Rio de Janeiro
7. 8832 pkt Bryan Clay
(10.39/-0.4 - 7.39/-1.6 - 15.17 - 2.08 - 48.41 // 13.75/+1.9 - 52.74 - 5.00 - 70.55 - 4:50.97)
 Stany Zjednoczone 30 czerwca 2008 Eugene
8. 8815 pkt Erki Nool
(10.60/+1.5 - 7.63/+2.0 - 14.90 - 2.03 - 46.23 // 14.40/0.0 - 43.40 - 5.40 - 67.01 - 4:29.58)
 Estonia 7 sierpnia 2001 Edmonton
9. 8790 pkt Trey Hardee
(10.45/+0.2 - 7.83/+1.9 - 15.33 - 1.99 - 48.13 // 13.86/+0.3 - 48.08 - 5.20 - 68.00 - 4:48.91)
 Stany Zjednoczone 20 sierpnia 2009 Berlin
10. 8784 pkt Tom Pappas
(10.78/+0.2 - 7.96/+1.4 - 16.28 - 2.17 - 48.22 // 14.13/+1.7 - 45.84 - 5.20 - 60.77 - 4:48.12)
 Stany Zjednoczone 22 czerwca 2003 Palo Alto

źródło: strona IAAF

Mistrzowie świata[edytuj | edytuj kod]

Mistrzowie olimpijscy[edytuj | edytuj kod]

Polscy finaliści olimpijscy (1-8)[edytuj | edytuj kod]

Polacy w dziesiątkach światowych tabel rocznych[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]