Dziewczyna i chłopak, czyli heca na 14 fajerek

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziewczyna i chłopak, czyli heca na 14 fajerek
Autor Hanna Ożogowska
Typ utworu Literatura dla dzieci i młodzieży
Wydanie oryginalne
Miejsce wydania Polska
Język polski
Data wydania 1961

Dziewczyna i chłopak, czyli heca na 14 fajerekpowieść dla młodzieży, autorstwa Hanny Ożogowskiej, wydana po raz pierwszy w roku 1961. W roku 1978, nakręcono na jej podstawie miniserial telewizyjny pt. Dziewczyna i chłopak, a w 1980, z powstałego materiału złożono film kinowy.

Fabuła[edytuj | edytuj kod]

Bohaterami są Tosia i Tomek, rodzeństwo, bardzo podobni do siebie. Zbliżają się wakacje, każdy na odpoczynek wybiera sobie inne miejsce i cel podróży: mama do Ciechocinka do sanatorium, Tosia do cioci Isi do Białegostoku by pomóc w opiece nad młodszymi dziećmi, Tomek do wuja do leśniczówki, gdzie ma być trzymany „męską ręką” i przygotowywać się do poprawki z historii, a tata zostaje w domu, żeby pracować nad ważnym projektem. Pierwsza wyjechała mama, martwiąc się czy wszyscy na pewno sobie poradzą bez jej opieki. Zapewniają, że tak. Chłopak tuż przed samym wyjazdem musiał jednak niezwłocznie załatwić „męską” sprawę. Żeby się nic nie wydało, siostra jedzie za niego do leśniczówki, a on musi odegrać rolę niańki u cioci Isi. Tosia, która pojechała za brata przeżyła bardzo wiele: nocowała sama w ciemnym pokoju, jeździła na koniu, a Tomek został specjalistą w dziedzinie mody, uczesania, stoczył nawet bitwę z kuzynkami przeciw okolicznym chłopakom i cały czas zachwalał bardzo swojego brata. Ciocia Isia i wujek bardzo sobie chwalili swoich podopiecznych. W końcu jednak Tosia musi ujawnić swoją prawdziwą tożsamość, ponieważ wuj, u którego przebywa, postanawia ściąć jej włosy.