Dziewczyny ze Lwowa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziewczyny ze Lwowa
Gatunek obyczajowy
Kraj produkcji Polska
Oryginalny język polski
Główne role Anna Maria Buczek
Magdalena Wróbel
Anna Gorajska
Katarzyna Ucherska
Liczba odcinków 26
Liczba serii 2
Produkcja
Produkcja Studio A
Telewizja Polska
Reżyseria Wojciech Adamczyk
Scenariusz Robert Brutter
Muzyka Krzesimir Dębski
Zdjęcia Włodzimierz Głodek
Scenografia Marcelina Początek-Kunikowska
Czas trwania odcinka 44 min
Pierwsza emisja
Kraj oryginalnej emisji Polska
Data premiery 6 września 2015
Stacja telewizyjna Polska TVP1
Lata emisji od 2015
Status trwający
Strona internetowa

Dziewczyny ze Lwowapolski serial telewizyjny, wyreżyserowany przez Wojciecha Adamczyka, emitowany od 6 września 2015 na antenie TVP1[1].

Okres zdjęciowy pierwszej 13-odcinkowej serii trwał od kwietnia do lipca 2015, a zdjęcia kręcone były w Warszawie i w Przemyślu[2]. 30 września 2015 TVP wyraziła chęć produkcji drugiej serii Dziewczyn ze Lwowa[3]. 30 listopada 2015 serial otrzymał nominację do Telekamer „Tele Tygodnia” w kategorii „Serial”.

Serial był emitowany także od 13 czerwca 2016 na Ukrainie na kanale 1+1.

Opis fabuły[edytuj | edytuj kod]

Główne bohaterki serialu to Uliana (Anna Gorajska), młoda absolwentka konserwatorium we Lwowie, która po rozwodzie zostaje z dzieckiem bez środków do życia i szans na pracę; Polina (Magdalena Wróbel), która utopiła wszystko, co miała w agencji modelek, która właśnie zbankrutowała; Olyia (Katarzyna Ucherska) to prosta dziewczyna nieprzytomnie zakochana w Igorze, który potrafi tę miłość wykorzystać i Swietłana (Anna Maria Buczek), matka dwójki dzieci, desperacko poszukująca dla nich i dla siebie stabilizacji, opartej na ramieniu odpowiedniego mężczyzny. Pozbawione środków do życia i szans na pracę, desperacko podejmują decyzję i jak tysiące innych Ukrainek ruszają za chlebem do Polski. Dziewczyny wynajmują wspólnie pokój w zrujnowanej kamienicy od pana Henryka (Marian Dziędziel), przemiłego starszego pana, który jest na bakier z prawem. Polina, Uljana, Swieta i Olya wciąż mieszkają u pana Henryka. Przynajmniej na papierze, bo Swieta więcej przebywa u mecenasa, a Olya piętro wyżej u Tomka. Olya za radą Nowakowej zaczęła kurs językowy, Uljana wciąż szlifuje granie na skrzypcach. Mecenas informuje Swietę, że jego znajomy adwokat nie przestaje o nią wypytywać. Uljana kontaktuje się z matką w Lwowie, żeby dowiedzieć się co u niej słychać i porozmawiać z córeczką. Matka zataiła przed nią informację, że w ich domu pojawił się Denis z kuratorem i zażądał oddania dziewczynki. Olyia sprząta nie tylko u Nowakowej, ale także wciąż w domu gangstera pod Warszawą, do którego zawozi ją Tomek. Konflikt w domu Profesora został rozwiązany w zaskakujący dla wszystkich domowników sposób najbardziej zaskoczona tym finałem jest Halina, która odwdzięcza się byciem synową idealną. Polina, Jacek i Swieta na wycieczkach do Lwowa zarabiają coraz więcej. Trzyosobowa firma eksportująca na wschód dziecięce ubranka w starciu z oprychami chcącymi haraczu poniosła klęskę. Próba negocjacji z chuliganami zakończyła się dotkliwym pobiciem Jacka. Wobec faktów z przeszłości, z którymi nic nie da się zrobić, Polina popada w zawieszenie zawierające elementy depresji. Wezwane do nieprzytomnej Uljany pogotowie zawozi ją na SOR. Przyjaciółki wciąż nie wiedzą, że za jej omdleniem stoi Denis, który postanowił odwiedzić matkę Nastki w Warszawie i między innymi poinformować ją, że córka mieszka teraz z nim. Polina podając dane Uljany z powodu pracy na czarno i braku ubezpieczenia zataja jej prawdziwe imię i nazwisko. Recepcjonistka bez żadnego zdziwienia wpisuje w kartę Anna Karenina. W domu Profesora trwa narada, w której uczestniczą także Uljana i Pan Henryk. Polina postanowiła ubiegać się o Kartę Polaka i jedzie w tym celu do konsulatu we Lwowie. Sprawa okazuje się skomplikowana. Swieta dostała pracę w firmie chemicznej - sama nie wierzy w szczęście, które ją spotkało. Profesor decyduje się na przekazanie okupu za skrzypce. Olyia ma nowy problem – matka Tomka chce się z nią zaprzyjaźnić. Swieta zaczyna nowy rozdział w życiu. Potrzebne jest jej nie tylko wsparcie ukochanego, ale i nowe ciuchy. Mecenas zaprasza ją na kolację. Po raz kolejny usiłuje ją przekonać, że powinna u niego zamieszkać. Swieta znów się waha. Przyszedł czas, że Denis musi „wyśpiewać”, gdzie schował skrzypce profesora. Wydobywanie wiadomości odbywa się przy pełnej współpracy świata przestępczego i stróżów prawa, jednak z przewagą konkretnych działań tych pierwszych. Widok mecenasa, śpiącego na rozkładanym łóżku w kuchni pana Henryka jest dla Swiety szokiem. Zupełnie inaczej podchodzi do tego właściciel podupadającego apartamentu, upatrując w tym okazję do podreperowania mieszkania. Mecenas już pierwszego wieczoru przynosi do domu zakupy, organizując ucztę jak dla pruskiej armii. Główne danie to sushi. Wszyscy świetnie się bawią z wyjątkiem Swiety, którą targają sprzeczne uczucia. Olyia wraca na Cynową i w bramie natyka się na Polinę, która nie ma pojęcia, co się wydarzyło. Pomiędzy dziewczynami wywiązuje się awantura, w którą zamieszany jest też Tomek. Mimo że chłopak robi co w jego mocy, żeby naprawić sytuację, Olyia chwilowo nie chce go widzieć.

Obsada[edytuj | edytuj kod]

Aktor Rola Status
Anna Maria Buczek Swietłana Omiliańska od 2015
Anna Gorajska Uljana Pawliczenko od 2015
Magdalena Wróbel Polina od 2015
Katarzyna Ucherska Olya Juszczuk od 2015
Adrian Zaremba Tomek, narzeczony Oli od 2015
Krzysztof Stelmaszyk mecenas Piotr, narzeczony Swiety od 2015
Marian Dziędziel pan Henryk Pućko, gospodarz dziewczyn od 2015
Józef Pawłowski Igor, były narzeczony Oli od 2015/2017
Paulina Chapko aktorka Kasia od 2015
Dorota Segda Halina, synowa profesora od 2015
Sławomir Grzymkowski syn profesora od 2015
Stanisław Brejdygant profesor od 2015
Krzysztof Czeczot Jacek, szef Poliny od 2015
Monika Dryl Ewa Malicka, żona Jacka od 2015
Marta Lipińska Nowakowa, pracodawczyni Oli od 2015
Juliusz Chrząstowski sąsiad Zdunek od 2015
Feliks Matecki Romek, syn Zdunka od 2015
Gabriela Mazurek Agnieszka, córka Zdunka od 2015
Bianka Rucińska Ania, córka Zdunka od 2015
Kacper Janik Semenko, syn Poliny od 2015
Marcin Piętowski kapitan Policji od 2017
Piotr Dąbrowski ojciec Poliny od 2015
Barbara Zielińska matka Poliny od 2015
Karol Pocheć Denis, były mąż Uliany od 2017
Zbigniew Waleryś pop od 2015
Maria Cunelis matka Uliany od 2015
Maja Kaczmarska Nastka, córka Uliany od 2015
Małgorzata Sadowska siostra mecenasa Piotra od 2015
Piotr Zelt gangster od 2015
Monika Jarosińska żona gangstera od 2015
Witold Wieliński ochroniarz gangstera od 2015
Piotr Grabowski ochroniarz gangstera od 2015
Dawid Zawadzki ochroniarz gangstera od 2015

Spis serii[edytuj | edytuj kod]

Seria Odcinki Premiera serii Zakończenie serii Emisja
1 1–13 6 września 2015 29 listopada 2015 niedziela, 20.25
2 14–26 3 września 2017 3 grudnia 2017

Spis odcinków[edytuj | edytuj kod]

Data emisji Nr Tytuł
SERIA PIERWSZA
06.09.2015 1 Raz kozie śmierć
13.09.2015 2 Wypadki chodzą po ludziach
20.09.2015 3 Donosy i kontrole
27.09.2015 4 Sztuka czyszczenia kryształów
04.10.2015 5 Cuda się zdarzają
11.10.2015 6 Domki z kart
18.10.2015 7 Gość w dom
25.10.2015 8 Potęga sztuki
01.11.2015 9 Terroryzm muzyczny
08.11.2015 10 Uparty jak prawnik
15.11.2015 11 Międzynarodowy biznes
22.11.2015 12 Delikatna kwestia demencji
29.11.2015 13 Kropla przepełnia czarę
SERIA DRUGA
03.09.2017 1 (14) Przyjęcie
10.09.2017 2 (15) Przelotna wdowa
24.09.2017 3 (16) Kontrabanda
01.10.2017 4 (17) Koncert
08.10.2017 5 (18) Anna Karenina
15.10.2017 6 (19) Terapia szokowa
22.10.2017 7 (20) Karta Polaka
29.10.2017 8 (21) Nowa lokatorka
05.11.2017 9 (22) Przez żołądek do całej reszty
12.11.2017 10 (23) Niespodzianki chodzą po ludziach
19.11.2017 11 (24) Metody naukowe
26.11.2017 12 (25) Zaciąg ukraiński
03.12.2017 13 (26) Jedna za wszystkie

Odbiór[edytuj | edytuj kod]

Ukraińska dziennikarka Tina Peresuńko napisała[4]:

Quote-alpha.png
Obrany motyw mówi: Ukraińcy — to żebracy, którzy żyją w niższej sferze intelektualno-kulturalnej i nie mogą samodzielnie dotrzeć do dojrzałości, potrzebują opiekuna i starszego asystenta (...). Tak, jak społeczeństwo rosyjskie wciąga się podobnymi mitami hybrydowej wojny w sowiecką przeszłość, aby nie pozwolić urzeczywistnić się ukraińsko-rosyjskiemu partnerstwu, tak i polski widz łatwo ześlizguje się w niszę tych czasów, kiedy nie panowały hasła „za wolność naszą i waszą”.

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]