Dziewiąty Kneset (1977–1981)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Izrael
Godło Izraela
Ten artykuł jest częścią serii:
Ustrój i polityka
Izraela
Portal Portal Izrael

Dziewiąty Kneset obradował w latach 1977-1981.

Wybory odbyły się 17 maja 1977, a pierwsze posiedzenie parlamentu miało miejsce 13 czerwca 1977.

Posłowie[edytuj | edytuj kod]

Posłowie wybrani w wyborach[1]:

Partia Posłowie
Likud Mosze Arens, Joram Aridor, Eljakim Badian, Menachem Begin, Jicchak Berman, Ge’ula Kohen, Me’ir Kohen-Awidow, Jigga’el Kohen-Orgad, Jigga’el Kohen, Chajjim Korfu, Micha’el Dekel, Sara Doron, Simcha Erlich, Jechezkel Flomin, Pesach Gruper, Jigga’el Hurwic, Mosze Kacaw, Awraham Kac, Chajjim Kaufman, Dawid Lewi, Amnon Linn, Etan Liwni, Mosze Meron, Roni Milo, Jicchak Moda’i, Amal Nasser el-Din, Mosze Nissim, Ehud Olmert, Gidon Patt, Jicchak Perec, Szemu’el Rechtman, Josef Rom, Menachem Sawidor, Hillel Seidel, Mosze Szamir, Icchak Szamir, Awraham Szarir, Dow Szilanski, Eli’ezer Szostak, Zalman Szowal, Josef Tamir, Mordechaj Cippori, Ezer Weizman
Koalicja Pracy Jigal Allon, Mosze Amar, Jacques Amir, Adi’el Amora’i, Szoszanna Arbeli-Almozlino, Chajjim Bar-Lew, Uzzi Baram, Mosze Dajan, Abba Eban, Tamar Eszel, Naftali Feder, Chajka Grossman, Menachem Hakohen, Amos Hadar, Micha’el Charisz, Szelomo Hillel, Jerucham Meszel, Elijjahu Mojal, Ora Namir, Icchak Nawon, Szimon Peres, Icchak Rabin, Jehoszua Rabinowic, Daniel Rosolio, Josi Sarid, Mosze Szachal, Elijjahu Speiser, Me’ir Talmi, Gad Ja’akowi, Aharon Jadlin, Jechezkel Zakaj, Chajjim Josef Cadok,
Dasz Me’ir Amit, Szafik Assad, Zeidan Ataszi, Mordechaj Elgrably, Dawid Golomb, Binjamin Halewi, Akiwa Nof, Amnon Rubinstein, Szemu’el Tamir, Szemu’el Toledano, Mordechaj Wirszubski, Stef Wertheimer, Jigael Jadin, Assaf Jaguri, Me’ir Zorea
Narodowa Partia Religijna Aharon Abuchacira, Eli’ezer Awtabi, Jehuda Ben-Me’ir, Josef Burg, Chaim Drukman, Dawid Glass, Zewulun Hammer, Awraham Melammed, Ben-Cijjon Rubin, Pinchas Scheinman, Sara Stern-Katan, Zerach Warhaftig
Hadasz Charlie Biton, Hanna Mwais, Taufik Tubi, Me’ir Wilner, Taufik Zi’ad
Agudat Israel Jehuda Me’ir Abramowicz, Szelomo-Ja’akow Gross, Szelomo Lorincz, Menachem Porusz
Szeli Arje Eli’aw, Me’ir Pa’il
Szlomcijon Ariel Szaron, Jicchak Jicchaki
Rozwój i Pokój Szemu’el Flatto-Szaron
Ratz Szulammit Alloni
Niezależni Liberałowie Gidon Hausner
Poalej Agudat Israel Kalman Kahana
Zjednoczona Lista Arabska Sajf ad-Din az-Zubi

Zmiany[edytuj | edytuj kod]

Zmiany w trakcie kadencji[1]:

Następca Poprzednik Partia Data
Emri Ron Chajjim Josef Cadok Koalicja Pracy 2 stycznia 1978
Szelomo Elijjahu Me’ir Zorea Dasz 15 lutego 1978
Awraham Kac-Oz Icchak Nawon Koalicja Pracy 18 kwietnia 1978
Ze’ew Kac Aharon Jadlin Koalicja Pracy 12 stycznia 1979
Uri Awneri Arje Eli’aw Szeli 31 stycznia 1979
Hamad Abu Rabia Sajf ad-Din az-Zubi Zjednoczona Lista Arabska 3 kwietnia 1979
Dawid Stern Szemu’el Rechtman Likud 18 czerwca 1979
Ester Herlitz Jehoszua Rabinowic Koalicja Pracy 14 sierpnia 1979
Jehuda Haszaj Jigal Allon Koalicja Pracy 29 lutego 1980
Se’adja Marciano Me’ir Pa’il Szeli 19 maja 1980
Dżabr Mu’addi Hamad Abu Rabia Zjednoczona Lista Arabska 12 stycznia 1981
Walid Hadż Jahja Uri Awneri Szeli 13 lutego 1981
Awraham Lewenbraun Hanna Mwais Hadasz 13 lutego 1981
Stella Lewi Stef Wertheimer Szeli 20 lutego 1981

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dziewiąty Kneset był pierwszym, w którym lewicowe partie należące do Koalicji Pracy znalazły się w opozycji, a tworzony rząd był centro-prawicowy. W trakcie obrad parlamentu doszło do licznych przejść posłów z frakcji do frakcji. Wielu posłów kilkakrotnie zmieniło klub parlamentarny.

Najważniejszym wydarzeniem była wizyta egipskiego prezydenta Anwara Sadata w Jerozolimie i jego przemówienie w Knesecie (20 listopada 1977). Niespełna półtora roku później nastąpiło podpisanie pierwszego porozumienia pokojowego między Izraelem a arabskim państwem. We wrześniu 1978 Kneset większością zaaprobował postanowienia porozumienia zawartego w Camp David, a następnie w marcu 1979 traktat pokojowy z Egiptem. Równocześnie rozpoczęły się parlamentarne debaty w kwestii przyznania niezależności Judei, Samarii i Strefy Gazy. Nie zdołano jednak wypracować porozumienia w tej sprawie.

W związku z pogorszeniem się bezpieczeństwa Izraela na granicy północnej, izraelska armia przeprowadziła w marcu 1978 operację „Litani” w południowym Libanie.

W tym okresie spadła liczba zamachów terrorystycznych na terytorium Izraela, jednak w marcu 1978 nastąpił atak na autobus na Coastal Road. Inny zamach nastąpił w Antwerpii (Belgia), w którym większość ofiar była dziećmi. Pod koniec kadencji dziewiątego Knesetu Siły Powietrzne Izraela zaatakowały i zniszczyły reaktor atomowy w Iraku.

Ważnym zjawiskiem był wzrost liczby żydowskich osadników w Judei, Samarii i Strefie Gazy. Ich liczba wzrosła w tym czasie do około 8300 osób. Osadnicy przesiedlali się na te tereny i prowadzili spokojne życie. Jednak odzywały się pojedyncze radykalne prawicowe grupy żydowskie, które usiłowały zabić kilku arabskich burmistrzów. W 1978 został założony ruch „Peace Now”.

Osiemnasty rząd (1977-1981)[edytuj | edytuj kod]

Osiemnasty rząd został sformowany przez Menachema Begina w dniu 20 czerwca 1977.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Flag of Israel.svg Izrael

Przypisy

  1. a b Members of the Ninth Knesset. knesset.gov.il. [dostęp 2015-12-27].