Dziurawiec czteroboczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Dziurawiec czteroboczny
Ilustracja
Systematyka[1][2]
Domena

eukarionty

Królestwo

rośliny

Podkrólestwo

rośliny zielone

Nadgromada

rośliny telomowe

Gromada

rośliny naczyniowe

Podgromada

rośliny nasienne

Nadklasa

okrytonasienne

Klasa

Magnoliopsida

Nadrząd

różopodobne

Rząd

malpigiowce

Rodzina

dziurawcowate

Rodzaj

dziurawiec

Gatunek

dziurawiec czteroboczny

Nazwa systematyczna
Hypericum maculatum Crantz
Stirp. Austr. Fasc. 2: 64 1763[3]

Dziurawiec czteroboczny, dziurawiec czterograniasty (Hypericum maculatum Crantz) – gatunek rośliny wieloletniej z rodziny dziurawcowatych. W Polsce pospolity na terenie całego kraju, w górach sięga po piętro alpejskie.

Morfologia

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Łodyga
Wzniesiona o wysokości od 20 do 60 cm, naga, czterokanciasta, nieznacznie rozgałęziona w górze, pozbawiona skrzydełek.
Liście
Eliptyczne bądź jajowate, tępe bądź zaokrąglone, prawie siedzące i nieregularnie punktowane.
Kwiaty
Barwy złotożółtej, o średnicy 1,5-2,5 cm, zebrane w gęsty, szczytowy kwiatostan, pięciokrotne, promieniste. Płatki korony eliptyczne, czarno punktowane na brzegach. Działki kielicha szerokoeliptyczne bądź owalne, zaokrąglone na szczycie, całobrzegie, gruczołowato punktowane, 3-4 razy krótsze od płatków korony.
Owoc
Ma postać jajowatej torebki.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, kwitnie w lipcu i sierpniu. Zasiedla suche łąki, murawy, polany, przydroża, świetliste lasy i zarośla.

Zastosowanie[edytuj | edytuj kod]

Roślina lecznicza o właściwościach podobnych do dziurawca zwyczajnego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Michael A. Ruggiero i inni, A Higher Level Classification of All Living Organisms, „PLOS One”, 10 (4), 2015, art. nr e0119248, DOI10.1371/journal.pone.0119248, PMID25923521, PMCIDPMC4418965 [dostęp 2020-02-20] (ang.).
  2. Peter F. Stevens, Angiosperm Phylogeny Website, Missouri Botanical Garden, 2001– [dostęp 2009-12-11] (ang.).
  3. The Plant List. [dostęp 2014-08-26].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Zbigniew Nawara: Rośliny łąkowe. Multico, 2012, s. 140.