Dziurawiec nadobny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Dziurawiec nadobny
Ilustracja
Systematyka[1]
Domena eukarionty
Królestwo rośliny
Klad rośliny naczyniowe
Klad rośliny nasienne
Klasa okrytonasienne
Klad różowe
Rząd malpigiowce
Rodzina dziurawcowate
Rodzaj dziurawiec
Gatunek dziurawiec nadobny
Nazwa systematyczna
Hypericum pulchrum L.
Sp. pl. 2:786. 1753

Dziurawiec nadobny (Hypericum pulchrum L.) – gatunek rośliny należący do rodziny dziurawcowatych. Występuje w Europie, głównie w części zachodniej. Gatunek w Polsce bardzo rzadki, podawany był tylko z 5 stanowisk na Dolnym Śląsku i jako gatunek synantropijny także koło Gdańska, gdzie został zawleczony[2].

Morfologia

Morfologia[edytuj | edytuj kod]

Pokrój
Osiąga wysokość 20–60 (100) cm, rozgałęzia się. Z rozrośniętego kłącza wyrastają pędy kwiatonośne i płonne.
Łodyga
Prosto wzniesiona, obła, naga, rozgałęziająca się.
Liście
Ułożone naprzeciwlegle, siedzące, nagie, trójkątnie sercowate, od spodu niebieskozielone, brzegi bez gruczołków. Przysadki brzegiem gęsto, gruczołowato owłosione.
Kwiaty
Zebrane w wiechę, koloru złotożółte, na zewnątrz czerwonawe. Działki kielicha bardzo tępe, odwrotnie jajowate z prawie siedzącymi gruczołkami na brzegach blaszki. Posiada podkwiatki gęsto gruczołowato owłosione po brzegach. Pręciki na szczytach posiadają czarny gruczołek.

Biologia i ekologia[edytuj | edytuj kod]

Bylina, hemikryptofit. Siedlisko: suche lasy liściaste, mieszane i iglaste, w miejscach widnych. Kwitnie od lipca do września.

Zagrożenia i ochrona[edytuj | edytuj kod]

Roślina podlega w Polsce od 2004 ścisłej ochronie. Na naturalnych stanowiskach prawdopodobnie już wyginęła[2]. Umieszczona na polskiej czerwonej liście w kategorii RE (wymarły na obszarze Polski)[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stevens P.F.: Angiosperm Phylogeny Website (ang.). 2001–. [dostęp 2009-12-11].
  2. a b Halina Piękoś-Mirkowa, Zbigniew Mirek: Rośliny chronione. Warszawa: Multico Oficyna Wyd., 2006. ISBN 978-83-7073-444-2.
  3. Kaźmierczakowa R., Bloch-Orłowska J., Celka Z., Cwener A., Dajdok Z., Michalska-Hejduk D., Pawlikowski P., Szczęśniak E., Ziarnek K.: Polska czerwona lista paprotników i roślin kwiatowych. Polish red list of pteridophytes and flowering plants. Kraków: Instytut Ochrony Przyrody Polskiej Akademii Nauk, 2016. ISBN 978-83-61191-88-9.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Lucjan Rutkowski: Klucz do oznaczania roślin naczyniowych Polski niżowej. Warszawa: Wyd. Naukowe PWN, 2006. ISBN 83-01-14342-8.