Dzwoniące cedry Rosji

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Powitanie wiosny w rodowej wiosce

Dzwoniące cedry Rosji – ruch społeczny wywodzący się z Rosji, aktywnie działający i rozwijający się w krajach byłego Związku Radzieckiego. Do członków ruchu należą osoby popierające idee zawarte w książkach Władimira Megre, które w Rosji stały się bestsellerem[1]. Niektóre kraje (np. Dzwoniące Cedry Białorusi[2]) tworzą własne organizacje, opierające się na koncepcji Dzwoniących Cedrów.

Ruch nie ma formalnego przywództwa ani zarządu. Główną ideą „Dzwoniących cedrów” jest koncepcja rodowego siedliska — posiadania kawałka ziemi o powierzchni co najmniej jednego hektara, wydzielonego dla jednej rodziny i przekazanego w wieczyste użytkowanie (bez prawa do odsprzedaży, wyłącznie z prawem dziedziczenia) w celu stworzenia miejsca do życia. Takie rodowe posiadłości łączą się, tworząc rodowe wioski. Przykładami takich wiosek są: Kowczeg (Ковчег)[3], Rodowoje i Slawnoje (Родовое и Славное), Rodnoje (Родное)[4], Sinegorje „Wedrusja” (Синегорье/СНП "Ведруссия"), Dolina Dżerieł (Долина Джерел), Sibirskie Rosy (Сибирские Росы), Sarap (Сарап)[5][6][7]. Podobne osady istnieją również na Białorusi[8].

W Rosji w 2013 roku została zarejestrowana Rodnaja Partia[9], której głównym założeniem programowym jest dodanie do konstytucji Federacji Rosyjskiej zapisu o bezpłatnym przydziale każdej chętnej rosyjskiej rodzinie hektara ziemi. W niektórych obwodach w Rosji (np. briańskim[10] czy biełgorodzkim[11]) prawo to jest już wprowadzone w życie. Pod koniec 2013 roku projekt „Ustawy o rodowych siedliskach” został złożony do rosyjskiej Dumy Państwowej. W 2015 władze rosyjskie rozpoczęły akcję przydzielania hektarowych działek na Dalekim Wschodzie[12]. Stosowną ustawę Władmir Putin podpisał 2 maja 2016 roku[13].

„Dzwoniące cedry Rosji” uważane są niekiedy za ruch religijny[14], a przez Rosyjską Cerkiew Prawosławną nawet za sektę[1], którą określa się czasami nazwą anastazjanizm[15]. W badaniach naukowych podkreśla się, że rozwój ruchu jest reakcją na przymusową kolektywizację i industrializację Rosji w okresie komunistycznym i stanowi on próbę przywrócenia zapomnianych elementów kultury ludowej[16].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]