EBC (barwa piwa)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

EBC – jednostka używana w Europie do określania barwy słodu i piwa. Jednostkę tę opracowała European Brewery Convention – Europejska Konwencja Piwa – międzynarodowa instytucja określająca normy przygotowania słodu i warzenia piwa[1]. Im wyższa wartość EBC tym ciemniejsza barwa.

Barwa piwa[edytuj | edytuj kod]

W Europie barwę piwa ocenia się stosując jednostki EBC. Inną popularną miarą oceny barwy piwa są jednostki SRM wywodzące się z USA. Stosunek SRM:EBC wynosi 1:1,97, natomiast stosunek EBC:SRM wynosi 1:0,508. Poniższa tabela przedstawia schematycznie poszczególne gatunki piwa wraz z zakresem ich barwy wyrażonej w EBC oraz w SRM.

Kolorystyka piw według EBC i SRM
EBC SRM Barwa Opis Przykład
1-4 2 słomkowy, jasnożółty, jasnozłoty lekki lager, Berliner Weiße, Kölsch
4-8 2-4 żółty, złoty lager, pilzner, pszeniczne jasne, jasne monachijskie
8-20 4-10 ciemnozłoty, ciemnożółty, bursztynowy marcowe, pale ale, pszeniczne, jasne monachijskie
20-35 10-17 jasnobrązowy, brązowy, miedziany ciemny lager, irlandzki ale, pale ale, Alt
35-60 18-30 brązowy koźlak, pszeniczne ciemne
>60 >31 ciemnobrązowy, czarny stout, porter, porter bałtycki, czarne

Barwa słodu[edytuj | edytuj kod]

Przykładowe średnie wartości dla słodów wynoszą:

  • słód pilzneński: 2,1 EBC
  • słód monachijski: 13 EBC
  • słód karmelowy jasny: 128 EBC
  • słód karmelowy ciemny: 680 EBC
  • słód barwiący: 1400 EBC

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leszek Rum: Ilustrowany leksykon piwa. Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 2005, s. 112. ISBN 83-89738-20-1.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]