Earl Lloyd

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Earl Lloyd
Earl Lloyd
11, 8, 17 Washington Capitols (1950-1951)

Syracuse Nationals (1952-1958)
Detroit Pistons (1958-1960)

niski skrzydłowy
Pseudonim The Big Cat, Moon Fixer
Data i miejsce urodzenia 3 kwietnia 1928
Alexandria, USA
Wzrost 196 cm
Masa ciała 102 kg
Kariera
Aktywność 1950 – 1960
Draft 1950, numer: 107
Washington Capitols

Earl Lloyd (ur. 3 kwietnia 1928 w Alexandrii, USA) – były amerykański koszykarz. Był pierwszym afroamerykańskim zawodnikiem, który zagrał w zawodowej lidze koszykówki - NBA. Prócz niego, w tym samym sezonie (1950/51) zadebiutowało też trzech innych czarnoskórych graczy - Chuck Cooper, Nathaniel Clifton oraz Hank DeZonie.

Lloyd był początkowo zawodnikiem uniwersytetu z Wirginii Zachodniej. W 1950 roku został wybrany w drafcie NBA w 9 rundzie z nr 107 przez Washington Capitols. 31 października zadebiutował w spotkaniu z Rochester Royals.

Poprowadził swój uniwersytet do dwóch zwycięstw w rozgrywkach Konferencji CIAA i Turnieju Mistrzów (1948 i 1949). Jako senior, osiągnął średnią 14 punktów i 8 zbiórek na mecz, prowadząc Wirginię Zachodnią do drugiego miejsca w rozgrywkach Konferencji CIAA i Turnieju Mistrzów. W sezonie 1947/48 ten uniwersytet był jedynym niepokonanym zespołem w całych Stanach.

Kariera[edytuj | edytuj kod]

Popularnie zwany Wielkim Kotem, Lloyd był jednym z pierwszych Afroamerykanów, którzy dołączyli do NBA w tym samym czasie. Zadebiutował w niej jeden dzień przed graczem Boston Celtics, Chuckiem Cooperem i cztery dni przed zawodnikiem New York Knicks, Nathanielem Cliftonem.

W barwach drużyny z Waszyngtonu zagrał tylko w 7 spotkaniach, zanim klub upadł (7 stycznia 1951). Następnie dołączył do armii amerykańskiej, do Fort Sill w Oklahomie. W 1952 roku dołączył do drużyny Syracuse Nationals, w której grał przez sześć sezonów, a następnie przez dwa lata był zawodnikiem Detroit Pistons.

Lloyd, kończąc karierę, został sklasyfikowany na 43 miejscu pod względem ilości zdobytych punktów (4 682). Jego najlepszym rokiem był 1955, gdy osiągnął średnią 10,2 punktu/mecz i 7,7 zbiórki/mecz. W tym sezonie zdobył wraz z Syracuse tytuł mistrza NBA po zwycięstwie nad Fort Wayne Pistons 4:3. Lloyd i Jim Tucker byli pierwszymi Afroamerykanami, którzy grali w mistrzowskim zespole NBA.

W 1965, generalny manager Detroit Pistons, Don Wattrick chciał zatrudnić Lloyda na stanowisku głównego trenera zespołu. Mogło to uczynić go pierwszym w historii amerykańskich sportów profesjonalnych Afroamerykaninem na pozycji głównego trenera klubu. Zamiast niego, stanowisko to objął jednak Dave DeBusschere. Lloyd był trenerem koszykarzy z Detroit w sezonie 1972/73, przez 5 lat pełnił też funkcję skauta.

Statystyki[edytuj | edytuj kod]

Kariera w NBA:

  • 560 spotkań
  • 4 682 punkty (śr. 8,4/mecz)
  • 3 609 zbiórek (śr. 6,4/mecz)
  • 810 asyst

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Lloyd i jego żona, Charlita mają trójkę synów i czwórkę wnuków. Były koszykarz mieszka obecnie w Fairfield Glade, Tennessee.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

  • 2003 - wprowadzony do Basketball Hall of Fame
  • członek Złotego i Srebrnego rocznicowego teamu NAIA
  • 1 grudnia 2007 - nowo utworzone boisko w T.C. Williams High School w Alexandrii, Wirginii zostało nazwane na jego cześć
  • zdobywca tytułów "All-Conference" - 3x (lata 1948-50) oraz "All-America" - 2x (lata 1949-50)

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]