Ecological Society of America

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Ecological Society of America (ESA)
Prezes 2013-2014[1]
President: Jill Baron
President-Elect: David Inouye
Past-President: Scott Collins
Profil działalności nauka
Rok założenia 1914 (formalnie 1915)
Rodzaj stowarzyszenia naukowe
Siedziba Stany Zjednoczone
Zasięg międzynarodowy
Adres 1990 M Street, NW, Suite 700, Washington D.C. 20036
Powiązania The International Associaton for Ecology (INTECOL)
Strona internetowa
Henry Chandler Cowles w Santa Catalina Mountains (Arizona, 1913)
ESA Austin Meeting 2011 nt. Earth Stewardship: Preserving and enhancing the earth's life-support systems (sala wystawowa)

Ecological Society of America (ESA)amerykańskie naukowe stowarzyszenie ekologiczne, zrzeszające ok. 10 tys. członków, działające w różnych krajach świata (7 oddziałów regionalnych); członkami ESA mogą być osoby (naukowcy, nauczyciele, studenci, osoby zajmujące się ochroną środowiska) i instytucje.

Historia stowarzyszenia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza dyskusja na temat potrzeby utworzenia stowarzyszenia odbyła się w holu Hotelu Walton w Filadelfii, w czasie spotkania ekologów zwierząt i roślin, które w roku 1914 zorganizował Henry Chandler Cowles, botanik, współorganizator akcji o nazwie International Phytogeographic Excursion[a][2].

Formalne zatwierdzenie powstania stowarzyszenia nastąpiło 28 grudnia 1915, w czasie spotkania AAAS w Columbus. Za utworzeniem ESA głosowało ok. 50 osób. Uchwalono statut i termin następnego spotkania oraz wybrano dr. Victora E. Shelforda z University of Illinois[3] na prezesa. Wkrótce rozpoczęto wydawanie Biuletynu ESA; w trzecim wydaniu (marzec 1917) został opublikowany artykuł V.E. Shelforda pt. The Ideals and Aims of the Ecological Society of America[4][b].

Stowarzyszenie liczyło początkowo 307 członków[c] (wśród nich 16. z Kanady, dwóch z Filipin i po jednym z Gujany Brytyjskiej, Strefy Kanału Panamskiego i Szwecji). W roku 1923 liczba członków osiągnęła 475; byli wśród nich nauczyciele szkół średnich oraz nieliczni studenci. Jednym z należących do ESA studentów był wówczas 23-letni Charles Sutherland Elton[5].

Wyniki swoich prac członkowie ESA prezentowali na corocznych, coraz liczniejszych spotkaniach, organizowanych w różnych miastach. Do roku 1941 odbywały się zawsze w końcu grudnia (data Organizational Meeting w Columbus – 28 grudnia 1915). Od roku 1944 – po zakończeniu II wojny światowej – były często organizowane wspólnie z innymi stowarzyszeniami (m.in. AAAS), w różnych miesiącach (od roku 1996 – w sierpniu). W latach 2011–2013 miejscami spotkań były: Austin, Portland i Minneapolis; na miejsce spotkania w roku 100-lecia ESA przewidziano Baltimore (9–14 sierpnia 2015)[6].

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Członkami EPA mogą być osoby i instytucje, zainteresowane ekologią i jej promowaniem, włączane do odpowiednich kategorii (m.in. instytucje, członkowie zwyczajni, studenci, emeryci) wymienionych w statucie. Statut określa również cele ESA i zasady działalności, w tym sposób wyboru prezesa i czterech wiceprezesów oraz sekretarza. W skład zarządu wchodzą: prezes, wiceprezesi, poprzedni prezes, prezes-elekt (rok przed przejęciem stanowiska), sekretarz i trzech przedstawicieli członków ESA (wybieranych na 2 lata). W skład Rady EPA wchodzą, poza członkami zarządu, przewodniczący oddziałów i sekcji, wyodrębnionych w strukturze stowarzyszenia[7][1].

Członkowie ESA mogą wybrać sekcje lub oddziały, którymi zainteresowani, wypełniając deklarację[8].

Oddziały[8]
  • Canada Chapter,
  • Mexico Chapter,
  • Mid-Atlantic Chapter,
  • Rocky Mountain Chapter,
  • South America Chapter,
  • Southeast Chapter,
  • Southwest Chapter.
Sekcje[8]
  • Applied Ecology Section,
  • Agroecology Section,
  • Aquatic Ecology Section,
  • Asian Ecology Section,
  • Biogeosciences Section,
  • Education Section,
  • Environmental Justice Section,
  • Human Ecology Section,
  • International Affairs Section,
  • Long-Term Studies Section
  • Microbial Ecology Section,
  • Natural History Section,
  • Paleoecology Section,
  • Physiological Ecology Section,
  • Plant Population Ecology Section,
  • Policy Section
  • Rangeland Ecology Section,
  • Researchers at Undergraduate Institutions Section,
  • Soil Ecology Section,
  • Statistical Ecology Section,
  • Student Section,
  • Theoretical Ecology Section,
  • Traditional Ecological Knowledge Section,
  • Urban Ecosystem Ecology Section,
  • Vegetation Section.

Wydawnictwa ESA[edytuj | edytuj kod]

Czasopisma wydawane przez Ecological Society of America[9][10]:

  • Ecosphere (miesięcznik, ISSN 2150-8925)
  • Ecology (miesięcznik, wydawany od roku 1920, ISSN 0012-9658),
  • Ecological Monographs (kwartalnik, ISSN 0012-9615),
  • Ecological Applications (8 wydań rocznie, ISSN 1051-0761),
  • Frontiers in Ecology and the Environment[11] (10 wydań rocznie, 2012 IF 7,615),
  • Bulletin of the Ecological Society of America (kwartalnik, ISSN 0012-9623),
  • Issues in Ecology[12].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ecological Society of America przyznaje od roku[13]:

1948 – George Mercer Award,
1953 – Eminent Ecologist Award,
1975 – Distinguished Service Citation,
1977 – Murray F. Buell Award,
1983 – Robert H. MacArthur Award,
1985 – Honorary Membership,
1985 – William S. Cooper Award,
1988 – E. Lucy Braun Award,
1988 – Corporate Award,
2000 – Eugene P. Odum Award for Excellence in Ecological Education,
2004 – Sustainability Science Award.

Uwagi

  1. W roku 1913 Henry C. Cowles był głównym organizatorem wyprawy fitogeograficznej po Ameryce, w której uczestniczyli goście z różnych krajów Europy, m.in. założyciel British Ecological Society, Sir Arthur Tansley (z żoną).
  2. W roku 2013, w numerze 3 tomu 94 (s. 204–209) ukazał się artykuł autorstwa Kiyoko Miyanishi pt. The First Ten Years: Interesting Tidbits from the ESA Bulletin (1917–1925).
  3. Zobacz – lista członków ESA w roku 1917 (wśród nich m.in. Warder Clyde Allee).

Przypisy

  1. 1,0 1,1 ESA Leadership Roster (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  2. Ecology and the American Environment (International Phytogeographic Excursion [in America)] (ang.). W: American Environmental Photographs, 1891-1936 [on-line]. memory.loc.gov. [dostęp 2013-11-03].
  3. ESA History (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03]. (zob. więcej: prezentacja wydarzeń lat 1910–2012 i galeria zdjęć)
  4. Victor E. Shelford. The Ideals and Aims of the Ecological Society of America. „Bulletin of the Ecological Society of America”. 1 (3), s. 1-8, 1917. Ecological Society of America (ang.). 
  5. Kiyoko Miyanishi: The First Ten Years: Interesting Tidbits from the ESA Bulletin (1917–1925) (ang.). W: Bulletin of the Ecological Society of America 94:204–209 [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  6. ESA Meetings (1915-2012) (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  7. ESA Constitution (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  8. 8,0 8,1 8,2 ESA Charter and Sections (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  9. ESA Journals (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  10. ESA and Scientific Publishing—Past, Present, and Pathways to the Future (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  11. Frontiers in Ecology and the Environment (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  12. Issues in Ecology (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  13. ESA Awards (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]