Ecological Society of America

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ecological Society of America (ESA)
Państwo  Stany Zjednoczone
Data założenia 1914 (formalnie 1915)
Rodzaj stowarzyszenia naukowe
Profil działalności nauka
Zasięg międzynarodowy
Prezes 2013-2014[1]
President: Jill Baron
President-Elect: David Inouye
Past-President: Scott Collins
Powiązania The International Associaton for Ecology (INTECOL)
brak współrzędnych
Strona internetowa
Henry Chandler Cowles w Santa Catalina Mountains (Arizona, 1913)
ESA Austin Meeting 2011 nt. Earth Stewardship: Preserving and enhancing the earth's life-support systems (sala wystawowa)

Ecological Society of America (ESA)amerykańskie naukowe stowarzyszenie ekologiczne, zrzeszające ok. 10 tys. członków, działające w różnych krajach świata (7 oddziałów regionalnych); członkami ESA mogą być osoby (naukowcy, nauczyciele, studenci, osoby zajmujące się ochroną środowiska) i instytucje.

Historia stowarzyszenia[edytuj | edytuj kod]

Pierwsza dyskusja na temat potrzeby utworzenia stowarzyszenia odbyła się w holu Hotelu Walton w Filadelfii, w czasie spotkania ekologów zwierząt i roślin, które w roku 1914 zorganizował Henry Chandler Cowles, botanik, współorganizator akcji o nazwie International Phytogeographic Excursion[a][2].

Formalne zatwierdzenie powstania stowarzyszenia nastąpiło 28 grudnia 1915, w czasie spotkania AAAS w Columbus. Za utworzeniem ESA głosowało ok. 50 osób. Uchwalono statut i termin następnego spotkania oraz wybrano dr. Victora E. Shelforda z University of Illinois[3] na prezesa. Wkrótce rozpoczęto wydawanie Biuletynu ESA; w trzecim wydaniu (marzec 1917) został opublikowany artykuł V.E. Shelforda pt. The Ideals and Aims of the Ecological Society of America[4][b].

Stowarzyszenie liczyło początkowo 307 członków (wśród nich 16. z Kanady, dwóch z Filipin i po jednym z Gujany Brytyjskiej, Strefy Kanału Panamskiego i Szwecji). W roku 1923 liczba członków osiągnęła 475; byli wśród nich nauczyciele szkół średnich oraz nieliczni studenci. Jednym z należących do ESA studentów był wówczas 23-letni Charles Sutherland Elton[5].

Wyniki swoich prac członkowie ESA prezentowali na corocznych, coraz liczniejszych spotkaniach, organizowanych w różnych miastach. Do roku 1941 odbywały się zawsze w końcu grudnia (data Organizational Meeting w Columbus – 28 grudnia 1915). Od roku 1944 – po zakończeniu II wojny światowej – były często organizowane wspólnie z innymi stowarzyszeniami (m.in. AAAS), w różnych miesiącach (od roku 1996 – w sierpniu). W latach 2011–2013 miejscami spotkań były: Austin, Portland i Minneapolis; na miejsce spotkania w roku 100-lecia ESA przewidziano Baltimore (9–14 sierpnia 2015)[6].

Organizacja[edytuj | edytuj kod]

Członkami EPA mogą być osoby i instytucje, zainteresowane ekologią i jej promowaniem, włączane do odpowiednich kategorii (m.in. instytucje, członkowie zwyczajni, studenci, emeryci) wymienionych w statucie. Statut określa również cele ESA i zasady działalności, w tym sposób wyboru prezesa i czterech wiceprezesów oraz sekretarza. W skład zarządu wchodzą: prezes, wiceprezesi, poprzedni prezes, prezes-elekt (rok przed przejęciem stanowiska), sekretarz i trzech przedstawicieli członków ESA (wybieranych na 2 lata). W skład Rady EPA wchodzą, poza członkami zarządu, przewodniczący oddziałów i sekcji, wyodrębnionych w strukturze stowarzyszenia[7][1].

Członkowie ESA mogą wybrać sekcje lub oddziały, którymi zainteresowani, wypełniając deklarację[8].

Oddziały[8]
  • Canada Chapter,
  • Mexico Chapter,
  • Mid-Atlantic Chapter,
  • Rocky Mountain Chapter,
  • South America Chapter,
  • Southeast Chapter,
  • Southwest Chapter.
Sekcje[8]
  • Applied Ecology Section,
  • Agroecology Section,
  • Aquatic Ecology Section,
  • Asian Ecology Section,
  • Biogeosciences Section,
  • Education Section,
  • Environmental Justice Section,
  • Human Ecology Section,
  • International Affairs Section,
  • Long-Term Studies Section
  • Microbial Ecology Section,
  • Natural History Section,
  • Paleoecology Section,
  • Physiological Ecology Section,
  • Plant Population Ecology Section,
  • Policy Section
  • Rangeland Ecology Section,
  • Researchers at Undergraduate Institutions Section,
  • Soil Ecology Section,
  • Statistical Ecology Section,
  • Student Section,
  • Theoretical Ecology Section,
  • Traditional Ecological Knowledge Section,
  • Urban Ecosystem Ecology Section,
  • Vegetation Section.

Wydawnictwa ESA[edytuj | edytuj kod]

Czasopisma wydawane przez Ecological Society of America[9][10]:

  • Ecosphere (miesięcznik, ISSN 2150-8925)
  • Ecology (miesięcznik, wydawany od roku 1920, ISSN 0012-9658),
  • Ecological Monographs (kwartalnik, ISSN 0012-9615),
  • Ecological Applications (8 wydań rocznie, ISSN 1051-0761),
  • Frontiers in Ecology and the Environment[11] (10 wydań rocznie, 2012 IF 7,615),
  • Bulletin of the Ecological Society of America (kwartalnik, ISSN 0012-9623),
  • Issues in Ecology[12].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Ecological Society of America przyznaje od roku[13]:

1948 – George Mercer Award,
1953 – Eminent Ecologist Award,
1975 – Distinguished Service Citation,
1977 – Murray F. Buell Award,
1983 – Robert H. MacArthur Award,
1985 – Honorary Membership,
1985 – William S. Cooper Award,
1988 – E. Lucy Braun Award,
1988 – Corporate Award,
2000 – Eugene P. Odum Award for Excellence in Ecological Education,
2004 – Sustainability Science Award.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W roku 1913 Henry C. Cowles był głównym organizatorem wyprawy fitogeograficznej po Ameryce, w której uczestniczyli goście z różnych krajów Europy, m.in. założyciel British Ecological Society, Sir Arthur Tansley (z żoną).
  2. W roku 2013, w numerze 3 tomu 94 (s. 204–209) ukazał się artykuł autorstwa Kiyoko Miyanishi pt. The First Ten Years: Interesting Tidbits from the ESA Bulletin (1917–1925).

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b ESA Leadership Roster (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  2. Ecology and the American Environment (International Phytogeographic Excursion [in America)] (ang.). W: American Environmental Photographs, 1891-1936 [on-line]. memory.loc.gov. [dostęp 2013-11-03].
  3. ESA History (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  4. Victor E. Shelford. The Ideals and Aims of the Ecological Society of America. „Bulletin of the Ecological Society of America”. 1 (3), s. 1-8, 1917. Ecological Society of America (ang.). 
  5. Kiyoko Miyanishi: The First Ten Years: Interesting Tidbits from the ESA Bulletin (1917–1925) (ang.). W: Bulletin of the Ecological Society of America 94:204–209 [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  6. ESA Meetings (1915-2012) (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2017-91-27].
  7. ESA Constitution (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  8. a b c ESA Charter and Sections (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  9. ESA Journals (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  10. ESA and Scientific Publishing—Past, Present, and Pathways to the Future (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  11. Frontiers in Ecology and the Environment (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  12. Issues in Ecology (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2013-11-03].
  13. ESA Awards (ang.). W: Strona internetowa ESA [on-line]. esa.org. [dostęp 2017-01-27].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]