Eddie Collins

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eddie Collins
Eddie Collins
drugobazowy
Pełne imię i nazwisko Edward Trowbridge Collins, Sr.
Pseudonim Cocky
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1887
Millerton, Nowy Jork
Data i miejsce śmierci 25 marca 1951
Boston, Massachusetts
Odbijał lewą
Rzucał prawą
Debiut 17 września 1906
Ostatni występ 2 sierpnia 1930
Statystyki
Średnia uderzeń 0,333
Uderzenia 3315
RBI 1300
Runy 1821
Kariera klubowa
Lata Kluby
1906–1914 Philadelphia Athletics
1915–1926 Chicago White Sox
1927–1930 Philadelphia Athletics
Kariera menadżerska
Lata Kluby
1924–1926 Chicago White Sox
Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg Baseball Hall of Fame Empty Star.svg Empty Star.svg Empty Star.svg
Rok wprowadzenia 1939
Głosów 77,7% (4. głosowanie)
Metoda elekcji BBWAA

Edward Trowbridge Collins, Sr. (ur. 2 maja 1887, zm. 25 marca 1951) – amerykański baseballista, który występował na pozycji drugobazowego przez 25 sezonów w Major League Baseball.

Collins podpisał kontrakt jako wolny agent przed rozpoczęciem sezonu 1906 z Philadelphia Athletics[1]. W sezonie 1910 skradł najwięcej w American League baz (w tej klasyfikacji zwyciężał w późniejszym okresie jeszcze trzykrotnie - w 1919, 1923 i 1924)[2]. W tym samym roku wystąpił we wszystkich meczach World Series, w których Athletics pokonali Chicago Cubs 4–1[3]. Jako zawodnik Athletics mistrzostwo zdobywał jeszcze dwukrotnie w sezonie 1911 i 1913[4][5]. W 1914 otrzymał nagrodę Chalmers Award dla najbardziej wartościowego zawodnika w lidze[6] W grudniu 1914 przeszedł do Chicago White Sox za 50 tysięcy dolarów[1][7].

W 1917 zwyciężył w finałach po raz czwarty w karierze; White Sox pokonali New York Giants w sześciu meczach[8]. W sezonie 1919 wystąpił we wszystkich meczach World Series (znanych jako Black Sox Scandal, jednak Collins nie brał udziału w ustawianiu meczów), w których zespół z Chicago uległ Cincinnati Reds 3–5[9][10]. W latach 1927–1930 ponownie grał w Philadelphia Athletics[2].

W późniejszym okresie był między innymi trenerem trzeciej bazy w Athletics i menadżerem generalnym w Boston Red Sox[7]. W 1939 został członkiem Galerii Sław Baseballu[11]. Zmarł 25 marca 1951 roku w wyniku powikłań układu sercowo-naczyniowego[12].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
MVP American League 1914 [6]
4× zwycięzca w World Series 1910, 1911, 1913, 1917 [3][4][5][8]
Baseball Hall of Fame od 1939 [11]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Eddie Collins Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 19 maja 2013].
  2. a b Eddie Collins Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 19 maja 2013].
  3. a b 1910 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 19 maja 2013].
  4. a b 1911 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 19 maja 2013].
  5. a b 1913 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 19 maja 2013].
  6. a b 1914 AL MVP Voting (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 19 maja 2013].
  7. a b Eddie Collins: White Elephants nad Black Sox (ang.). philadelphiaathletics.org. [dostęp 19 maja 2013].
  8. a b 1917 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 19 maja 2013].
  9. 1919 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 18 maja 2013].
  10. 1919 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 18 maja 2013].
  11. a b Collins, Eddie (ang.). baseballhall.org. [dostęp 19 maja 2013].
  12. Eddie Collins Biography (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 19 maja 2013].