Eddie Johnson (piłkarz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Johnson
Ilustracja
Data i miejsce
urodzenia
31 marca 1984
Bunnell, Stany Zjednoczone
Pozycja napastnik
Wzrost 183 cm
Kariera klubowa
Lata Klub M (G)
2001–2006
2006–2008
2008–2011
2008–2009
2010
2011
2012–2013
2014
FC Dallas
Kansas City Wizards
Fulham
Cardiff City (wyp.)
Aris Saloniki (wyp.)
Preston (wyp.)
Seattle Sounders FC
D.C. United
84 (24)
43 (17)
8 (0)
30 (2)
12 (2)
16 (0)
49 (23)
26 (7)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja M (G)
2000–2001
2002–2003
2004–2014
 Stany Zjednoczone U-17
 Stany Zjednoczone U-20
 Stany Zjednoczone
25 (23)
21 (12)
63 (19)

Edward „Eddie” Johnson (ur. 31 marca 1984 w Bunnell) – piłkarz amerykański grający na pozycji napastnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Piłkarskie treningi Johnson rozpoczął w IMG Soccer Academy w mieście Bradenton na Florydzie. W 2001 roku stał się jednym z najmłodszych piłkarzy w historii Major League Soccer, który startował w drafcie, a został wówczas wybrany przez zespół Dallas Burn. Przez pierwsze trzy sezony Johnson był tylko rezerwowym w drużynie z Dallas i w rozgrywkach MLS w tym okresie strzelił 7 goli, a największym sukcesem było dwukrotnie dotarcie do ćwierćfinałów play-off. Dopiero w 2004 roku Eddie zaczął grać w wyjściowej jedenastce Burn i wtedy to strzelił 12 goli w sezonie, ale jego klub nie awansował do play-off. W Dallas Johnson spędził także rok 2005, gdy zespół grał już pod inną nazwą – FC Dallas, ale tamtego sezonu nie mógł zaliczyć do udanych, gdyż zdobył w nim tylko 5 bramek i połowę sezonu opuścił z powodu kontuzji palców stopy.

14 lutego 2006 Johnson podpisał kontrakt z Kansas City Wizards. Jednak i z nowym klubem nie zdołał awansować do play-offów. Międzyczasie latem pojawiły się pogłoski o transferze Johnsona do hiszpańskiego Realu Sociedad, jednak nowy właściciel klubu zaprzestał rozmów o tej transakcji i tym samym Eddie nie stał się trzecim po Kaseyu Kellerze i Tabie Ramosie amerykańskim piłkarzem w Primera División.

23 stycznia 2008 odszedł do angielskiego Fulham, podpisując kontrakt z klubem do lata 2011 roku. W sierpniu 2008 został wypożyczony do Cardiff City na cały następny sezon. W nowej drużynie zadebiutował 26 sierpnia w pojedynku z Milton Keynes Dons. W Cardiff Johnson rozegrał 30 ligowych meczów, w których zdobył dwie bramki. W maju powrócił do Fulham. W styczniu 2010 Johnsona wypożyczono go greckiego Arisu Saloniki. Rok później dołączył do zespołu Preston również na zasadzie wypożyczenia.

W 2012 roku Johnson wrócił do Major League Soccer i został zawodnikiem Seattle Sounders FC. W 2014 roku grał w D.C. United, w którym zakończył karierę.

Sezon Klub Kraj Rozgrywki Mecze Bramki
2001 Dallas Burn Stany Zjednoczone  MLS 10 2
2002 Dallas Burn Stany Zjednoczone  MLS 11 2
2003 Dallas Burn Stany Zjednoczone  MLS 22 3
2004 Dallas Burn Stany Zjednoczone  MLS 26 12
2005 FC Dallas Stany Zjednoczone  MLS 15 5
2006 Kansas City Wizards Stany Zjednoczone  MLS 19 2
2007 Kansas City Wizards Stany Zjednoczone  MLS 24 15
2007/2008 Fulham Anglia  Premier League 6 0
2008/2009 Cardiff City Anglia  Championship 30 2
2009/2010 Fulham Anglia  Premier League 2 0
2009/2010 Aris Saloniki Grecja  Alpha Ethniki 4 1
2010/2011 Fulham Anglia  Premier League 11 0
2010/2011 Preston North End Anglia  Championship 16 0
2012 Seattle Sounders FC Stany Zjednoczone  MLS 28 14
2013 Seattle Sounders FC Stany Zjednoczone  MLS 21 9
2014 D.C. United Stany Zjednoczone  MLS 26 7

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W 2003 roku Johnson wystąpił z młodzieżową reprezentacją USA U-17 w Młodzieżowych Mistrzostwach Świata w ZEA. Z USA co prawda odpadł w ćwierćfinale, ale z 4 golami na koncie został królem strzelców turnieju.

W pierwszej reprezentacji Stanów Zjednoczonych Johnson zadebiutował 9 października 2004 w wygranym 2:0 meczu z Salwadorem, rozegranym w ramach kwalifikacji do Mistrzostw Świata w Niemczech i już 4 minuty po wejściu na boisku zdobył gola. Natomiast w meczu z Panamą, wygranym 6:0, ustrzelił hat-tricka, a w meczu z Jamajką (1:1) znów wpisał się na listę strzelców. Ogółem w kwalifikacjach Johnson zdobył 7 bramek i obok Landona Donovana był najskuteczniejszym zawodnikiem Amerykanów. W 2006 Bruce Arena powołał zawodnika do kadry na sam turniej o mistrzostwo świata. Tam był rezerwowym i zaliczył 2 mecze grupowe (oba wchodząc z ławki): przegrane 0:3 z Czechami oraz 1:2 z Ghaną.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]