Eddie Murray

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Eddie Murray
Eddie Murray
pierwszobazowy/designated hitter
Pełne imię i nazwisko Eddie Clarence Murray
Pseudonim Steady Eddie
Data i miejsce urodzenia 24 lutego 1956
Los Angeles, Kalifornia
Odbijał switch hitter
Rzucał prawą
Debiut 7 kwietnia 1977
Ostatni występ 20 września 1997
Statystyki
Średnia uderzeń 0,287
RBI 1917
Hits 3255
Home runs 504
Kariera klubowa

Eddie Clarence Murray (ur. 24 lutego 1956) – amerykański baseballista, który występował na pozycji pierwszobazowego i jako designated hitter.

Murray został wybrany w 1973 w trzeciej rundzie draftu przez Baltimore Orioles i początkowo grał w klubach farmerskich tego zespołu, między innymi w Rochester Red Wings, reprezentującym poziom Triple-A[1][2]. W MLB zadebiutował 7 kwietnia 1977 w meczu przeciwko Texas Rangers jako DH, zaliczając uderzenie[3]. W sezonie 1977 rozegrał 160 meczów, uzyskał średnią uderzeń 0,283, zdobył 27 home runów, zaliczył 88 RBI i został wybrany najlepszym debiutantem w American League[3]. Rok później po raz pierwszy otrzymał powołanie do All-Star Game[3].

Jako zawodnik Orioles dwukrotnie zajmował 2. miejsce w głosowaniu do nagrody MVP American League i trzykrotnie otrzymał Złotą Rękawicę[3]. W 1983 zagrał we wszystkich meczach World Series, w których Orioles pokonali Philadelphia Phillies 4–1[4]. W grudniu 1988 w ramach wymiany zawodników przeszedł do Los Angeles Dodgers[1]. W 1990 uzyskał najlepszą średnią uderzeń w MLB (0,330), jednak w National League najlepszym uderzającym został Willie McGee ze średnią 0,335, który w drugiej części sezonu przeszedł z St. Louis Cardinals do zespołu z American League Oakland Athletics, gdzie uderzał średnio 0,274, a w całym sezonie 0,324[5].

W listopadzie 1991 Murray jako wolny agent podpisał kontrakt z New York Mets, zaś w grudniu 1993 z Cleveland Indians[1]. 30 czerwca 1995 w meczu przeciwko Minnesota Twins zaliczył 3000. uderzenie [6]. Grał jeszcze w Baltimore Orioles (1996), w barwach którego zdobył 500. home runa, Anaheim Angels (1997) i Los Angeles Dodgers (1997), w którym zakończył zawodniczą karierę[1][7].

W późniejszym okresie był między innymi trenerem pałkarzy w Cleveland Indians i Los Angeles Dodgers[8]. W 2003 został uhonorowany członkostwem w Baseball Hall of Fame[9].

Nagrody i wyróżnienia
Nagroda/wyróżnienie Lata Źródło
All-Star 1978, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1991 [3]
Gold Glove Award 1982, 1983, 1984 [3]
Silver Slugger Award 1983, 1984, 1990 [3]
Zwycięzca w World Series 1983 [4]
AL Rookie of the Year Award 1977 [3]
3000 hit club [6]
500 home run club [7]
Baseball Hall of Fame od 2003 [9]
# 33 zastrzeżony przez Orioles 1998 [10]

Przypisy

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Eddie Murray Transactions (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  2. Eddie Murray Minor League Stats (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  3. 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 Eddie Murray Statistics (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  4. 4,0 4,1 1983 World Series (ang.). baseball-reference.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  5. Willie McGee, Diablo Valley (ang.). cccaasports.org. [dostęp 31 grudnia 2013].
  6. 6,0 6,1 The 3,000 Hit Club - Eddie Murray (ang.). baseballhalloffame.org. [dostęp 31 grudnia 2013].
  7. 7,0 7,1 500 Home Runs Club (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  8. Eddie Murray Biography (ang.). espn.com. [dostęp 31 grudnia 2013].
  9. 9,0 9,1 Murray, Eddie (ang.). baseballhall.org. [dostęp 31 grudnia 2013].
  10. Retired Uniform Numbers in the American League (ang.). baseball-almanac.com. [dostęp 31 grudnia 2013].