Edgaras Jankauskas

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edgaras Jankauskas
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 marca 1975
Wilno
Wzrost 192 cm
Pozycja napastnik
Informacje klubowe
Klub Litwa (selekcjoner)
Kariera juniorska
Lata Klub
Panerys Wilno
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1991–1996 Žalgiris Wilno 93 (41)
1996 CSKA Moskwa 18 (9)
1997 Torpedo Moskwa 29 (10)
1997–1999 Club Brugge 52 (16)
1999–2002 Real Sociedad 51 (19)
2001–2002 SL Benfica 12 (8)
2002–2004 FC Porto 64 (19)
2004–2005 OGC Nice 24 (2)
2005–2007 FBK Kowno 0 (0)
2005–2007 Hearts F.C. (wyp.) 37 (9)
2007–2008 AEK Larnaka 15 (5)
2008 CF Os Belenenses 5 (0)
2008 Skonto Ryga 10 (2)
2009 REO Wilno 4 (8)
2009–2010 New England Revolution 12 (2)
2011 Fakieł Woroneż 10 (0)
W sumie: 436 (150)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1991–2010  Litwa 56 (10)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2011–2012 Lokomotiw Moskwa (asystent)
2012–2013 Hearts F.C. (asystent)
2014 FK Trakai
2016–2018 Litwa

Edgaras Jankauskas (ur. 12 marca 1975 w Wilnie) – litewski piłkarz, grający na pozycji napastnika, trener piłkarski. Obecnie pełni funkcję selekcjonera reprezentacji Litwy.

Kariera piłkarska[edytuj | edytuj kod]

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Jankauskas rozpoczął karierę piłkarską w roku 1991 w klubie FK Žalgiris Wilno zdobył z nim 2 Puchary Litwy 1993, 1994. Grał tam przez pięć lat, a następnie przeniósł się do CSKA Moskwa w 1996 roku, a po sezonie do lokalnego rywala, Torpedo Moskwa.

W 1998 roku przeszedł do Club Brugge występującego w Eerste Klasse, gdzie pomógł drużynie w zdobyciu mistrzostwa Belgii 1997 i krajowego superpucharu 1998. W styczniu 2000 roku został sprzedany do Realu Sociedad, który wtedy występował w Primera División, za 2,3 miliona euro. Po sezonie przeniósł się do Benfiki; tam występował tylko w jednym sezonie (2001/2002), po czym trafił do największego rywala dotychczasowego klubu, FC Porto, gdzie sprowadził go ówczesny menedżer tego klubu, José Mourinho[1].

W FC Porto występował regularnie, w latach 2002-2004 zdobył wraz ze swoją drużyną: mistrzostwo Portugalii 2 razy , Puchar Portugalii, Superpuchar Portugalii 2 razy, a jako jedyny Litwin triumfował w Lidze Mistrzów i Pucharze UEFA. Gdy z klubu odszedł Mourinho, piłkarz przeszedł do francuskiego OGC Nice. W roku 2005 został sprzedany do FBK Kowno. Gdy Władimir Romanow przeszedł z FBK do Heart of Midlothian, piłkarz został wypożyczony w sezonie 2005/2006 do klubu występującego w Scottish Premier League[2]. Odniósł tam kolejny sukces zdobywając Puchar Szkocji 2006. W Midlothian grał do 2007. W sezonie 2007/2008 zawodnik cypryjskiego AEK Larnaka. W 2008 roku odszedł do CF Os Belenenses, ale po pół roku zasilił Skonto Ryga. W 2009 roku podpisał kontrakt z amerykańskim New England Revolution. W grudniu 2010 roku ogłosił o zakończeniu kariery piłkarza[3], jednak w lutym 2011 dołączył do rosyjskiego Fakiełu Woroneż, w którym zakończył występy piłkarskie.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W latach 1995-2010 bronił barw narodowej reprezentacji Litwy. Łącznie rozegrał 56 gier i strzelił 10 goli.

Kariera trenerska[edytuj | edytuj kod]

Po zakończeniu kariery piłkarza rozpoczął pracę szkoleniowca. Najpierw od 16 lipca 2011 do 25 czerwca 2012 pracował jako trener tłumacz w Lokomotiwie Moskwa[4], a od 2 lipca 2012 do 31 maja 2013 pomagał trenować Hearts F.C. W 2014 prowadził FK Trakai. 12 stycznia 2016 został mianowany na stanowisko selekcjonera narodowej reprezentacji Litwy[5].

Sukcesy i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Sukcesy piłkarskie[edytuj | edytuj kod]

Žalgiris Wilno
Club Brugge
FC Porto
Hearts F.C.
reprezentacja Litwy

Sukcesy indywidualne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]