Edmund Majowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edmund Majowski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 12 listopada 1910
Chorzów
Data i miejsce śmierci 26 października 1982
Wiedeń
Wzrost 170 cm
Pozycja skrzydłowy
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1924–1931 AKS Chorzów
1931–1939 Pogoń Lwów 142 (53)
1939–1944 DTSG Krakau
1944 Germania Königshütte
1945–1947 Wacker Wiedeń
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1933–1934  Polska 4 (1)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
Wiener AC
1953–1954 FC Wien
1954–195? Sarpsborg FK
1956–1957 Iran
1958 Norwegia
1958–196? Kuwejt
Ethnikos Pireus
1969–1970 Sarpsborg FK

Edmund Majowski (ur. 12 listopada 1910 w Chorzowie jako Edmund Niechcioł, zm. 26 października 1982 w Wiedniu) – polski piłkarz, grający na pozycji napastnika oraz trener. Zmienił nazwisko na Majowski w marcu 1937.

Najdłuższy okres spędził w Pogoni Lwów[1], choć karierę zaczynał w AKS Chorzów. W reprezentacji Polski debiutował 10 września 1933 w meczu z Jugosławią, ostatni raz zagrał rok później. Łącznie rozegrał cztery spotkania i strzelił 1 bramkę[2].

Po wojnie, w trakcie której został wciągnięty na volkslistę, nie wrócił do kraju. Grał w SC Wacker Wiedeń, przyjął austriackie obywatelstwo, następnie był trenerem. W 1958 roku w pięciu spotkaniach prowadził reprezentację Norwegii[3]. Pracował też z reprezentacjami Iranu i Kuwejtu.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Gowarzewski: MISTRZOSTWA POLSKI. LUDZIE (1918-1939). 100 lat prawdziwej historii (1), Wydawnictwo GiA, Katowice 2017