Edmund Pohlens

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edmund Pohlens

Edmund Pohlens (ur. 1830, zm. ?) – prezydent Łodzi w latach 1865–1869.

Pochodził z Płocka z rodziny protestanckiej pochodzenia szlacheckiego (herbu własnego). 15 lutego 1865 objął rządy w Łodzi po Andrzeju Rosickim.

Za jego kadencji wprowadzono w Łodzi język rosyjski jako wyłączny język urzędowy, a na ulicach miasta pojawiły się dwujęzyczne tablice – polskie i rosyjskie. Wprowadzono też nową dwujęzyczną pieczęć łódzkiego magistratu. Miasto zyskało połączenie z koleją warszawsko-wiedeńską. Wybudowano linię kolejową łączącą Łódź z Koluszkami (między wrześniem, a listopadem 1865 roku. Powstał dworzec kolejowy Łódź Fabryczna. W 1867 roku rozpoczął budowę gazowni, dzięki czemu dwa lata później założono uliczne lampy gazowe. Nadano ulicom przecinającym ulicę Piotrkowską odrębne nazwy.

Edmund Pohlens był prezydentem Łodzi do grudnia 1869 roku, a następnie pracował w Ministerstwie Skarbu w Warszawie.

Jego bratem był Edward Pohlens (1819-1862), znawca leśnictwa, inspektor leśny Królestwa Polskiego, a jego szwagrem Zachariasz książę Kieński, generał rosyjski.