Edmund Trepka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edmund Trepka
Kraj działania  Polska
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1880
Wielka Wieś (powiat łaski)
Data i miejsce śmierci 14 kwietnia 1964
Warszawa
Profesor
Specjalność: technologia farbiarstwa
Alma Mater Politechnika w Dreźnie
Dziekan
Wydział Chemiczny PŁ
Okres spraw. 1954–1956
Poprzednik Witold Janowski
Następca Bolesław Bochwic
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski

Edmund Trepka (ur. 18 grudnia 1880 w Wielkiej Wsi w powiecie łaskim, zm. 14 kwietnia 1964 w Warszawie) – polski specjalista w dziedzinie farbiarstwa, profesor Politechniki Łódzkiej, członek Prezydium Centralnego Związku Przemysłu Polskiego w 1932 roku[1].

Studiował w Politechnice w Dreźnie, w której w 1900 roku uzyskał dyplom inżyniera chemii. W latach 1901–1903 pracował jako inżynier w Zakładach Bawełnianych Scheiblera w Łodzi, w latach 1908–1909 w fabryce włókienniczej w Austrii, a następnie do 1918 roku w Manufakturze Braci Loentiewów w Piotrogrodzie jako kolorysta. W 1919 roku podjął pracę w Politechnice Warszawskiej na stanowisku profesora nadzwyczajnego, do 1925 roku kierując Katedrą Technologii Wielkiego Przemysłu Organicznego na Wydziale Chemicznym.

W 1921 roku został równocześnie dyrektorem Związku Przemysłu Chemicznego. W latach 1922-1927 był posłem na Sejm, zajmując się w tym okresie organizowaniem przemysłu chemicznego.

W czasie okupacji pracował w Powszechnym Banku Związkowym w Warszawie i wykładał w Państwowej Szkole Chemiczno-Ceramicznej, biorąc również udział w pracach konspiracyjnych. Pracę w Politechnice Łódzkiej rozpoczął w 1945 roku w Katedrze Technologii Włókna i Farbiarstwa jako profesor zwyczajny PŁ. Wykładał na na utworzonym w 1947 roku Wydziale Włókienniczym organizując w nim w 1949 roku Zakład Wykańczalnictwa Przędzy i Tkanin. W latach 1954–1956 pełnił funkcję dziekana Wydziału Chemicznego Politechniki Łódzkiej, a w latach 1956–1957 był prorektorem uczelni do spraw nauki.

Był inicjatorem i pierwszym redaktorem naczelnym w latach 1953-1957 „Zeszytów Naukowych Politechniki Łódzkiej”.

Był ekspertem w Polskiej Izbie Handlu Zagranicznego w zakresie farbiarstwa. W 1958 roku przeniósł się do Warszawy obejmując Katedrę Technologii Chemicznej Węgla i Włókna w Wydziale Chemicznym Politechniki Warszawskiej, nie rezygnując jednocześnie z pracy w Politechnice Łódzkiej i współpracując z Zakładem Historii Nauki PAN.

Prowadził badania z dziedziny syntezy i aplikacji barwników. Dorobek naukowy obejmuje ponad 50 publikacji, dotyczących głównie technologii farbiarstwa i historii chemii.

W 2008 roku Rada Stowarzyszenia Polskich Chemików Kolorystów podjęła uchwałę o ustanowieniu Medalu Imienia Profesora Edmunda Trepki, nadawanego za zasługi w rozwoju kolorystyki. Do roku 2013 przyznano go 18 osobom i organizacjom w kraju i 2 za granicą[2].

Przypisy

  1. Przegląd Gospodarczy : organ Centralnego Związku Polskiego Przemysłu, Górnictwa, Handlu i Finansów. 1932, z. 11, s. 429.
  2. Praca zbiorowa: Zeszyty Historyczne Politechniki Łódzkiej: Wydział Chemiczny Politechnice Łódzkiej 1945-2015 (zeszyt 15). Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2015, s. 151. ISSN 1731-6553.

Bibliografia[edytuj]

  • Ewa Chojnacka, Zbigniew Piotrowski, Ryszard Przybylski (red.): Profesorowie Politechniki Łódzkiej 1945–2005. Łódź: Wydawnictwo Politechniki Łódzkiej, 2006, s. 267.
  • Krystyna Siedlecka (oprac.). Edmund Trepka (1880-1964). . 88, 1984. Warszawa: Pracownia Historyczna Biblioteki Głównej PW.