Edred (król Anglii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edred
Król Anglii
Ilustracja
Król Anglii
Okres

od 26 maja 946
do 23 listopada 955

Poprzednik

Edmund Starszy

Następca

Edwin

Dane biograficzne
Dynastia

Dynastia Cedryka

Data i miejsce urodzenia

ok. 923
Wessex

Data i miejsce śmierci

23 listopada 955
Frome

Ojciec

Edward Starszy

Matka

Edgiva z Kentu

Edred (ur. ok. 923, zm. 23 listopada 955[1]) – król Anglii od 26 maja 946 do śmierci w 955. Syn króla Edwarda Starszego i jego trzeciej małżonki Edgivy, córki Sigehelma, earla Kentu. Tron objął po śmierci swojego brata, zamordowanego przez Leofę.

Podobnie jak on odnosił sukcesy w walce z Duńczykami. W 947 r. do Nortumbrii przybył obalony król Norwegii Eryk Krwawy Topór. Mimo iż został szybko pokonany, zdołał uchwycić władzę nad Yorkiem. Został stamtąd wygnany w 954 r. i rychło poniósł decydującą klęskę pod Stainemore. Edred był człowiekiem bardzo religijnym, ale również słabego zdrowia (sam zresztą jadł bardzo niewiele[potrzebny przypis]).

Przyjaźnił się z Dunstanem[1], wtedy opatem klasztoru Glastonbury, który popierał go w dążeniu do wzmocnienia monarchii.

Zmarł 23 listopada 955 w miejscowości Frome w hrabstwie Somerset. Pochowany został w Old Minster w Winchesterze. Jego następcą został jego bratanek, Edwin.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Eadred (ang.). britannica.com. [dostęp 2018-01-23].