Eduard Dallmann

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eduard Dallmann
Data i miejsce urodzenia 11 marca 1830
Flethe
Data i miejsce śmierci 23 grudnia 1896
Blumenthal
Zawód, zajęcie polarnik
Narodowość Niemiec
Rodzice 11. März 1830 in Flethe; † 23. Dezember 1896 in Blumenthal
Parowiec Samoa

Eduard Dallmann (ur. 11 marca 1830 w Flethe, zm. 23 grudnia 1896 w Blumenthal) – niemiecki marynarz, odkrywca i polarnik. Kierownik pierwszej niemieckiej wyprawy w rejon Antarktyki (1873–1874).

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Eduard Dallmann urodził się 11 marca 1830 roku w Flethe[1]. Do szkoły chodził w Vegesack[1]. W 1845 roku popłynął w pierwszy rejs jako chłopiec okrętowy[1].

Przez lata pływał na statkach rybackich i wielorybniczych w rejonach polarnych, od 1860 roku jako kapitan[1]. 18 sierpnia 1888 roku odkrył Wyspę Wrangla – na rok przed przybyciem Amerykanina De Longa, który nazwał wyspę[1].

Od lipca 1873 do lipca 1874 roku kierował pierwszą niemiecką ekspedycją w rejon Antarktyki na statku Groenland[1]. Wprawa została zorganizowana z inicjatywy hamburskiego Polar-Schiffahrts-Gesellschaft[1]. Wobec spadającej liczby wielorybów na północy, celem wyprawy było zbadanie liczebności wielorybów i fok na południu[2]. Ekspedycja nie odniosła większego sukcesu komercyjnego, lecz przyniosła szereg odkryć geograficznych[2]. Podczas pogoni za wielorybem, odkryto Cieśninę Bismarcka, Neumayer Channel i Wilhelm Archipelago[2].

W 1875 roku odbył wyprawę do amerykańskich regionów polarnych[1]. W latach 1877–1882 pracował na zlecenie prywatnych inwestorów rosyjskich, by znaleźć całoroczną drogę morską między Europą a północną Syberią[1].

W latach 1884–1885 był kapitanem parowca Samoa – statku ekspedycji Otto Finscha (1839–1917) do północnych wybrzeży Nowej Gwinei na zlecenie [1]. Nowa Gwinea Niemiecka uzyskała wówczas Ziemię Cesarza Wilhelma i Archipelag Bismarcka[1]. W latach 1886–1889 i 1891–1893 pełnił funkcję kapitana parowca Ysabel prywatnego przedsiębiorstwa Neuguinea-Kompagnie, który obsługiwał wyspy Nowej Gwinea Niemieckiej[1]. Niezadowolony z pracy dla przedsiębiorstwa i podupadły na zdrowiu wrócił do Niemiec[1]. Zmarł 23 grudnia 1896 roku w Blumenthal[1].

Upamiętnienie[edytuj | edytuj kod]

Na cześć Dallmanna nazwano zatokę między Brabant Island a AntwerpiąDallmann Bay[3], podwodny szczyt – Dallmann Seamount[4], górę na Ziemii Królowej MaudMount Dallmann[4] i Dallmann Nunatak[5].

Od 1994 roku Alfred-Wegener-Institut prowadzi na Wyspie Króla Jerzego laboratorium im. Dallmanna na stacji naukowo-badawczej Carlini[2][6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n Hans Roemer: Dallmann, Eduard. W: Neue Deutsche Biographie. T. 3. 1957, s. 492. [dostęp 2018-07-08]. (niem.)
  2. a b c d 175. Geburtstag des deutschen Polarfahrers Eduard Dallmann (niem.). W: Alfred-Wegener-Institut Helmholtz-Zentrum für Polar- und Meeresforschung [on-line]. 2005-03-10. [dostęp 2018-07-08].
  3. COMPOSITE GAZETTEER OF ANTARCTICA: Dallmann Bay (ang.). [dostęp 2018-07-08].
  4. a b COMPOSITE GAZETTEER OF ANTARCTICA: Dallmann Seamount (ang.). [dostęp 2018-07-08].
  5. COMPOSITE GAZETTEER OF ANTARCTICA: Dallmann Nunatak (ang.). [dostęp 2018-07-08].
  6. Alfred-Wegener-Institut: Dallmann-Labor an der Carlini-Station (niem.). [dostęp 2018-07-08].