Eduard Torok

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eduard Torok
Ilustracja
Eduard Torok (2017)
Data i miejsce urodzenia 2 maja 1997
Braszów, Rumunia
Klub CSS Dinamo Râșnov (Rumunia) /
Kőszegi SE (Węgry)
Reprezentacja  Rumunia (do 2017)
 Węgry (2019)
Debiut w PŚ 26 stycznia 2014 w Sapporo (45. miejsce)
Rekord życiowy 128 metrów na Gross-Titlis-Schanze w Engelbergu (27 grudnia 2013)

Eduard Torok (ur. 2 maja 1997 w Braszowie) – rumuński, a później węgierski skoczek narciarski. Trzykrotny uczestnik mistrzostw świata juniorów (2014, 2015 i 2016), brał też udział w zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy (2013). Rekordzista Rumunii w długości skoku narciarskiego mężczyzn, a także wielokrotny medalista mistrzostw tego kraju.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Rumunia[edytuj | edytuj kod]

W październiku 2010 w Einsiedeln zadebiutował w FIS Cup, zajmując miejsca w 6. dziesiątce. Pierwsze punkty tego cyklu zdobył w lutym 2011, w zawodach w Kranju i Ramsau am Dachstein[1]. W grudniu tego roku w Erzurum zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym[2]. 11 lutego 2012 zdobył brązowy medal mistrzostw krajów bałkańskich[3]. Wystąpił w konkursach skoków narciarskich na Zimowym Olimpijskim Festiwalu Młodzieży Europy 2013, zajmując 16. miejsce indywidualnie i 5. w drużynie[4].

27 grudnia 2013, podczas treningu przed konkursem Pucharu Kontynentalnego w Engelbergu, wynikiem 128 metrów ustanowił rekord Rumunii w długości skoku narciarskiego mężczyzn[5]. Dzień później w tej samej miejscowości zdobył pierwsze w karierze punkty tego cyklu (zajął 25. miejsce), osiągnięcie to w sezonie 2013/2014 powtarzając jeszcze kilkukrotnie. 26 stycznia 2014 zadebiutował w Pucharze Świata, zajmując 45. miejsce w konkursie w Sapporo. Wystąpił też na Mistrzostwach Świata Juniorów w Narciarstwie Klasycznym 2014, które ukończył na 25. pozycji. W lutym 2014 stanął na podium konkursów FIS Cupu w Râșnovie, zajmując 2. i 1. pozycję[6].

We wrześniu 2014 zdobył punkty Letniego Grand Prix, zajmując 29. miejsce w Ałmaty. W lutym 2015 w tej samej miejscowości wystartował w mistrzostwach świata juniorów, zajmując 31. pozycję w konkursie indywidualnym i 12. w zawodach drużynowych[7].

W lipcu 2015, po raz pierwszy w karierze stanął na podium zawodów międzynarodowych rozgrywanych pod auspicjami FIS poza Rumunią, zajmując w Villach 2. miejsce w konkursie FIS Cupu. W lutym 2016 ponownie wziął udział w mistrzostwach świata juniorów – w konkursie indywidualnym był 14., a w zmaganiach drużynowych 9. (mężczyźni) i 7. (mikst). Był to jego ostatni start międzynarodowy przed ponad 1,5 roczną przerwą[8].

W sezonie 2016/2017 nie wystąpił w żadnych zawodach międzynarodowych w skokach narciarskich[8]. W tym czasie podjął studia w Anglii i zaprzestał uprawiania tego sportu[9]. Do rywalizacji powrócił we wrześniu 2017, zdobywając w Râșnovie punkty FIS Cupu. W grudniu tego samego roku w Whistler po raz pierwszy po powrocie punktował w Pucharze Kontynentalnym, dwukrotnie plasując się w trzeciej dziesiątce rozegranych tam konkursów. W tym samym miesiącu wziął jeszcze udział w konkursach tego cyklu rozgrywanych w Ruce i Engelbergu, gdzie plasował się poza czołową trzydziestką[8]. W styczniu 2018 przedstawił w mediach informacje o stosowaniu przez ówczesnego trenera rumuńskiej kadry Florina Spulbera przemocy fizycznej wobec Iuliana Pîtei[10] – po opublikowaniu tych informacji do końca sezonu 2017/2018 nie wystąpił już w żadnych zawodach międzynarodowych[8], zawieszając karierę skoczka narciarskiego i skupiając się na kontynuowaniu studiów[11].

Zdobywał medale mistrzostw Rumunii: w 2012 brąz indywidualnie i srebro w drużynie[12], zaś zarówno w 2013, jak i 2014 złoto indywidualnie i w drużynie[13][14][15].

Węgry[edytuj | edytuj kod]

Przed sezonem zimowym 2018/2019 wystąpił do rumuńskiego związku o zgodę na zmianę reprezentacji i starty w barwach Węgier[16] – rumuńska federacja omawiała jego sprawę w listopadzie 2018[17], jednak nie wyraziła zgody na transfer. Zgodnie z przepisami Torok musiał w tej sytuacji odbyć roczną karencję od ostatniego startu w barwach Rumunii (który miał miejsce w grudniu 2017), by móc reprezentować inny kraj. W grudniu 2018 otrzymał, już w barwach Węgier, tzw. „FIS Code” uprawniający do startów w oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS, jednak wkrótce później został on wycofany przez FIS, który przyjął interpretację, w myśl której roczna karencja obejmuje cały sezon, a nie rok kalendarzowy – w związku z tym Torok do końca sezonu 2018/2019 nie mógł otrzymać zgody na starty w barwach Węgier[16]. Latem 2019 oficjalnie został reprezentantem Węgier[18], a do rywalizacji w zawodach rangi FIS powrócił w lipcu 2019 podczas Letniego Pucharu Kontynentalnego w Kranju, gdzie zajął lokaty w piątej dziesiątce[8].

W listopadzie 2019 roku, na skutek braku porozumienia z Węgierskim Związkiem Narciarskim odnośnie finansowania wyjazdów na zawody Pucharu Świata, ogłosił zakończenie kariery zawodniczej[19].

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2014 Włochy Val di Fiemme/Predazzo 25. miejsce
2015 Kazachstan Ałmaty 31. miejsce
2016 Rumunia Râșnov 14. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty 12. miejsce[a]
2016 Rumunia Râșnov 9. miejsce[b], 7. miejsce (drużyna mieszana)[c]

Starty E. Toroka na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
25. 31 stycznia 2014 Włochy Predazzo Trampolino Dal Ben K-95 HS-106 indywid. 83,0 m 91,0 m 195,8 pkt 35,7 pkt Jakub Wolny
31. 5 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 indywid. 90,0 m 113,5 pkt 156,4 pkt Johann André Forfang
12. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[a] 87,0 m 316,9 pkt (86,1 pkt) 576,4 pkt Norwegia
14. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 95,0 m 86,0 m 219,2 pkt 29,8 pkt David Siegel
7. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż. mix.[c] 88,5 m 90,0 m 750,5 pkt (204,1 pkt) 132,3 pkt Słowenia
9. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[b] 90,5 m 333,5 pkt (108,4 pkt) 533,2 pkt Niemcy

Zimowy olimpijski festiwal młodzieży Europy[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2013 Rumunia Râșnov 16. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2013 Rumunia Râșnov 5. miejsce[d]

Starty E. Toroka na zimowym olimpijskim festiwalu młodzieży Europy – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
16. 18 lutego 2013 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 87,0 m 90,5 m 218,0 pkt 43,0 pkt Cene Prevc
5. 20 lutego 2013 Rumunia Râșnov Trambulina Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[d] 90,5 m 86,5 m 882,0 pkt (217,0 pkt) 105,5 pkt Słowenia

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2013/2014 niesklasyfikowany

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2013/2014
Klingenthal Kuusamo Lillehammer Lillehammer Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Falun Lahti Lahti Kuopio Trondheim Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - q 45 - - - - - - - - q q 0
Sezon 2014/2015
Klingenthal Kuusamo Kuusamo Lillehammer Lillehammer Niżny Tagił Niżny Tagił Engelberg Engelberg Oberstdorf Garmisch-Partenkirchen Innsbruck Bischofshofen Tauplitz Wisła Zakopane Sapporo Sapporo Willingen Willingen Titisee-Neustadt Titisee-Neustadt Vikersund Vikersund Lahti Kuopio Trondheim Oslo Oslo Planica Planica punkty
- - - - - - - q q - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się

 -  – zawodnik nie wystartował

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2014 77.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

2014
Wisła Einsiedeln Courchevel Hakuba Hakuba Ałmaty Ałmaty Hinzenbach Klingenthal punkty
- - - - - 29 31 - - 2
2015
Wisła Hinterzarten Courchevel Einsiedeln Hakuba Hakuba Czajkowski Czajkowski Ałmaty Ałmaty Hinzenbach punkty
- - q q - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30
 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Letni Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2012 niesklasyfikowany
2013 niesklasyfikowany
2014 96.
2015 100.
2017 niesklasyfikowany
2019 106.

Miejsca w poszczególnych konkursach Letniego Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

2012
Stams HS115 Stams HS115 Kranj HS109 Kranj HS109 Krasnaja Polana HS140 Krasnaja Polana HS140 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - 47 32 66 76 49 41 78 75 0
2013
Stams HS115 Stams HS115 Kranj HS109 Kranj HS109 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - 35 32 41 41 65 58 0
2014
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS140 Trondheim HS140 punkty
43 30 - - 21 37 46 33 38 50 - - - - 11
2015
Kranj HS109 Kranj HS109 Wisła HS134 Wisła HS134 Kuopio HS127 Kuopio HS127 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Oslo HS106 Oslo HS106 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
48 49 - - 31 25 36 38 - - 49 53 - - 6
2017
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczyrk HS106 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Stams HS115 Stams HS115 Trondheim HS138 Trondheim HS138 Râșnov HS100 Râșnov HS100 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
- - - - - - - - - 52 48 51 54 0
2019
Kranj HS109 Kranj HS109 Szczuczyńsk HS140 Szczuczyńsk HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Frenštát pod Radhoštěm HS106 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Stams HS115 Stams HS115 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 punkty
43 49 - - 48 56 40 39 22 43 - - 48 48 - - 9
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30 

 -  − zawodnik nie wystartował

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Iulian Pîtea, Sorin Mitrofan, Robert Buzescu, Eduard Torok
  2. a b Skład zespołu: Iulian Pîtea, Mihnea Spulber, Sorin Mitrofan, Eduard Torok
  3. a b Skład zespołu: Diana Trâmbițaș, Iulian Pîtea, Daniela Haralambie, Eduard Torok
  4. a b Skład zespołu: Valentin Tatu, Robert Buzescu, Iulian Pîtea, Eduard Torok

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. TOROK Eduard - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-01-29].
  2. TOROK Eduard - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-01-29].
  3. Sportivi romani, campioni balcanici de sarituri cu schiurile (rum.). sport365.ro, 2012-02-14. [dostęp 2015-01-29].
  4. TOROK Eduard - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-01-29].
  5. Paweł Stawowczyk: CoC: Fettner znów najlepszy na treningu, rekord Rumunii (pol.). skokinarciarskie.pl, 2013-12-27. [dostęp 2017-12-10].
  6. TOROK Eduard - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-01-29].
  7. TOROK Eduard - Biographie (ang.). data.fis-ski.com. [dostęp 2015-01-29].
  8. a b c d e Athlete : TOROK Eduard (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-12-10].
  9. Marius Huţu: POVESTE DE VIAŢĂ - De la un reality-show despre supravieţuire, la sărituri cu schiurile. Iulian Pîtea s-a întors la prima dragoste şi şi-a propus să ajungă la a doua ediţie a JO: "În timpul filmărilor am slăbit 10 kg!" (rum.). prosport.ro, 2017-01-20. [dostęp 2017-12-10].
  10. Paweł Borkowski: Trener bił mnie aż do krwi - szokujące doniesienia z Rumunii. skijumping.pl, 2018-01-11. [dostęp 2018-05-05].
  11. Adrian Dworakowski: Eduard Torok: Jest mi smutno, wiedząc, jak to wszystko się skończyło. skijumping.pl, 2019-03-18. [dostęp 2019-04-15].
  12. The Romanian International Championship (ang.). berkutschi.com. [dostęp 2015-01-29].
  13. Campionat National sarituri vara 25-27.10.2013 Rasnov (rum.). frschibiatlon.ro. [dostęp 2015-01-29].
  14. Dominik Formela: Haralambie i Torok deklasują w Rasnovie. skijumping.pl, 2014-10-29. [dostęp 2015-01-29].
  15. Paweł Borkowski: Za nami drużynowa część mistrzostw Rumunii. skijumping.pl, 2014-10-24. [dostęp 2015-01-29].
  16. a b Kőszegről a világelit kapujába (węg.). siparadicsom.blog, 2019-04-14. [dostęp 2019-04-15].
  17. SKMBT_C28018111312250 (rum.). frschibiatlon.ro. [dostęp 2019-04-15].
  18. Adrian Dworakowski: Eduard Torok oficjalnie reprezentantem Węgier. skijumping.pl, 2019-06-15. [dostęp 2019-07-26].
  19. Adam Bucholz: Eduard Torok kończy karierę. Skijumping.pl, 7 listopada 2011. [dostęp 2019-11-08].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]