Edward Bonifacy Pawłowicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Bonifacy Pawłowicz
Ilustracja
Edward Pawłowicz, ok. 1900
Data i miejsce urodzenia 7 czerwca 1825
Turgiele
Data i miejsce śmierci 10 lutego 1909
Lwów
Narodowość polska
Alma Mater Akademia Sztuk Pięknych w Petersburgu
Dziedzina sztuki malarstwo

Edward Bonifacy Pawłowicz herbu Jasieńczyk (ur. 7 czerwca 1825 roku w Turgielach lub w Wilkiszkach[1], zm. 10 lutego 1909 we Lwowie) – polski malarz, powstaniec, działacz społeczny.

W 1853 roku ukończył petersburską Akademię Sztuk Pięknych. Po ukończeniu studiów kilka lat spędził w podróżach po Europie Zachodniej. Od 1859 roku wykładał w nowogródzkim gimnazjum. Założył tam także szkółkę niedzielną dla biedoty oraz teatr amatorski. Brał udział w powstaniu styczniowym, za co został zesłany w głąb Rosji. Powrócił z zesłania już w 1867 roku, krótko osiedlił się w Nowogródku, potem we Lwowie.

Malował głównie portrety, pejzaże. Zajmował się także konserwacją zbiorów Muzeum im. Lubomirskich we Lwowie[2]. Pisał do wielu gazet, w tym do Gazety Lwowskiej (około 1900 roku) i wileńskiego Kuriera Litewskiego (około 1906 roku). Jest autorem pamiętników i pracy teoretycznej z zakresu malarstwa. Korespondował m.in. z Elizą Orzeszkową.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leanid Marakou wymienia Turgiele, Tomasz Krzywicki – Wilkiszki. Zob. bibliografia.
  2. Prof. uniw. dr Adam Fischer, Zakład Narodowy imienia Ossolińskich. Zarys Dziejów, Lwów 1927

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ł. U. Marakou, Represawanyja literatary, nawukowcy, rabotniki aswiety, gramadskija i kulturnyja dziejaczy Białarusi, 1794-1991. Enc. dawiednik. U 10 t. T.2. - Mn:, 2003. ​ISBN 985-6374-04-9​.
  • T. Krzywicki, Litwa: Przewodnik, Oficyna Wydawnicza "Rewasz", 2005, ​ISBN 83-89188-40-6​.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]