Edward Edmund Nowak

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Nowak
Data i miejsce urodzenia 16 listopada 1950
Kraków
Poseł na Sejm kontraktowy
Okres od 18 czerwca 1989
do 25 listopada 1991
Przynależność polityczna Obywatelski Klub Parlamentarny
Odznaczenia
Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski Brązowy Krzyż Zasługi

Edward Edmund Nowak (ur. 16 listopada 1950 w Krakowie) – polski inżynier, działacz gospodarczy i polityk, poseł na Sejm X kadencji.

Życiorys[edytuj]

Ukończył w 1979 studia na Akademii Górniczo-Hutniczej. W latach 1969–1985 był zatrudniony w Hucie im. Lenina. W latach 1971–1981 był członkiem Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, w 1980 wstąpił do Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność”. Po wprowadzeniu stanu wojennego początkowo ukrywał się, miesiąc później został aresztowany i skazany przez sąd wojskowy na karę 3,5 roku pozbawienia wolności, zwolniono go na mocy amnestii w 1983.

W 1989 został wybrany do Sejmu X kadencji z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W trakcie kadencji należał do Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego, pełnił funkcję zastępcy przewodniczącego Komisji Nadzwyczajnej do rozpatrzenia niektórych inicjatyw ustawodawczych.

Od 1990 do 1991 był wiceprezydentem Krakowa. Założył i kierował Izbą Przemysłowo-Handlową w Krakowie. Trzykrotnie sprawował urząd wiceministra w resortach gospodarczych, pracował dla pięciu premierów, w tym w rządzie Jerzego Buzka. Był prezesem i dyrektorem przedsiębiorstw Zasada S.A. Jelcz, Autosan, firm logistycznych w Kutnie i Warszawie i Mielec Centrum Sp. z o.o. W 2006 był członkiem zarządu Agencji Rozwoju Przemysłu. Pełnił też funkcję przewodniczącego rady nadzorczej Kompanii Węglowej S.A. W kwietniu 2008 objął stanowisko prezesa holdingu Bumar. Został odwołany z tej funkcji w marcu 2012.

Odznaczenia[edytuj]

W 1978 otrzymał Brązowy Krzyż Zasługi, a w 2000 Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. W 2006, za wybitne zasługi w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, za osiągnięcia w pracy zawodowej i społecznej, został odznaczony Krzyżem Oficerskim OOP[1]. W 2011 wyróżniono go Medalem „Niezłomnym w słowie”[2].

Przypisy

  1. Postanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 grudnia 2006 r. o nadaniu orderów *M.P. z 2007 r. Nr 23, poz. 257).
  2. Medal Niezłomnym w Słowie. 13-grudnia.pl. [dostęp 31 marca 2012].

Bibliografia[edytuj]