Edward Farnese (1666–1693)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ten artykuł dotyczy dziedzica tronu parmeńskiego. Zobacz też: Edward I Farnese - książę Parmy oraz Edward Farnese - kardynał.
Odorado Farnese
następca tronu księstwa Parmy
Okres od 12 sierpnia 1666
do 6 września 1693
Poprzednik Ranuccio Farnese
Następca Franciszek Farnese
Dane biograficzne
Dynastia Farnese
Data urodzenia 12 sierpnia 1666
Data śmierci 6 września 1693
Ojciec Ranuccio II Farnese
Matka Izabela d'Este
Żona Dorota Zofia Wittelsbach
Dzieci Aleksander Ignacy
Elżbieta Farnese

Edward Farnese (wł. Odoardo Farnese; ur. 12 sierpnia 1666 roku w Colorno, zm. 6 września 1693 roku w Parmie) – następca tronu księstwa Parmy jako syn Ranuccio II Farnese. Gdyby objął tron, panowałby jako Edward II (Odoardo II).

Urodził się jako trzecie dziecko (i pierwszy syn) Ranuccio II Farnese, księcia parmeńskiego w latach 1646–1694 oraz jego drugiej żony Izabeli d'Este, córki księcia Reggio i Modeny Franciszka I d'Este oraz Marii Katarzyny Farnese. Ranuccio II po śmierci Izabeli poślubił jej siostrę Marię. Przez to małżeństwo przyrodnimi braćmi Edwarda byli Franciszek (1678–1727) i Antoni (1679–1731), którzy zostali książętami Parmy. Natomiast jego rodzoną siostrą była Małgorzata Maria, księżna Modeny i Reggio przez małżeństwo z Franciszkiem II d'Este.

Urodził się w pałacu książęcym w Colorno. Zaledwie 12 dni po jego porodzie zmarła jego matka, Izabela d'Este. 17 maja 1690 roku w parmeńskiej katedrze poślubił Dorota Zofia Wittelsbach, córkę wpływowego elektora palatyńskiego Filip Wilhelma i Elżbiety Amalii Hessen-Darmstadt. Żona wniosła dość duży posag. Małżeństwo doczekało się dwójki dzieci:

  • Aleksandra Ignacego (6 grudnia 1691 - 5 sierpnia 1693);
  • Elżbiety Farnese (25 October 1692 - 11 July 1766), faktycznej dziedziczki księstwa po śmierci Antoniego Farnese oraz żony króla Hiszpanii Filipa V Burbona

Edward Farnese zmarł niespodziewanie 6 września 1693 roku w wieku 27 lat. Zaledwie miesiąc przed nim zmarł jego jedyny syn. Ponieważ w momencie śmierci Edwarda żył jeszcze jego ojciec, następcą tronu został jego młodszy brat przyrodni Franciszek, który przejął władzę rok później i wkrótce poślubił wdowę po Edwardzie.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]