Edward Guziakiewicz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Edward Guziakiewicz
Ilustracja
Edward Guziakiewicz
Data i miejsce urodzenia 5 lutego 1952
Mielec
Narodowość polska
Język polski
Alma Mater Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II
Dziedzina sztuki fantastyka naukowa

Edward Guziakiewicz (ur. 5 lutego 1952 w Mielcu) – dziennikarz kulturalny i pisarz, polski autor fantastyki naukowej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Absolwent Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego Jana Pawła II, członek Związku Literatów Polskich i Stowarzyszenia Polskich Mediów.[potrzebny przypis][1]

Pisze dla dzieci i młodzieży oraz uprawia fantastykę naukową. Jako dziennikarz debiutował w drugiej połowie lat siedemdziesiątych na łamach tygodnika Gość Niedzielny, w którym następnie pracował jako sekretarz redakcji. Współpracował z szeregiem pism katolickich, m.in. z wrocławskim miesięcznikiem metropolitalnym Nowe Życie i miesięcznikiem dla młodzieży Wzrastanie. Jego pierwsze teksty literackie pochodzą z drugiej połowy lat osiemdziesiątych. Ulubione gatunki: mikropowieść i powieść.

Debiutował opowiadaniami dla młodzieży w drugiej połowie lat 80., zamieszczając je na łamach miesięcznika Wzrastanie (był w zespole redakcyjnym tego pisma) oraz w innych miesięcznikach katolickich (Być Sobą, Królowa Apostołów, Posłaniec Serca Jezusowego, polonijna Nasza Rodzina), a także opowiadaniami dla dzieci. Jego pierwsze teksty dla najmłodszych czytelników ujrzały światło dzienne na początku lat 90. W 1991 roku Mały Gość Niedzielny zamieścił Fruwające zwierciadło, a w 1992 roku Przewodnik Katolicki — opowiadanie Mędrcy.

Zainteresowania fantastyczno-naukowe ujawniły się nieco później. Jako pisarz fantasta zadebiutował mikropowieścią Ekscytoza. Z tamtej strony Trójkąta Bermudzkiego. Utwór ten ukazywał się w odcinkach na łamach Tygodnika Mieleckiego Korso w latach 1995-1996, a doczekał się wydania drukowanego w 2000 roku. W 2001 roku na internetowych łamach Nowej Gildii pojawiła się druga mikropowieść, zatytułowana Banita, zaś w 2002 roku na elektronicznych łamach Magazynu Esensja — trzecia, zatytułowana Afrodyta. Trzy następne utwory z tego cyklu otrzymały własne serwisy w Internecie w latach 2004-2006. Od tamtej pory pisze wyłącznie fantastykę. Składa się na nią obecnie sześć powieści i dziewięć mikropowieści.

Publikacje[edytuj | edytuj kod]

Wydane drukiem[edytuj | edytuj kod]

  • Szukanie Boga, dramat, (1998)
  • Fruwające zwierciadło, (1998)
  • Mieleccy malarze i rzeźbiarze. Rozmowy z artystami, (1999)
  • Okruszki. Wiersze dla dzieci, (2000)
  • Ekscytoza. Z tamtej strony Trójkąta Bermudzkiego, (2000)
  • Przyloty na Ziemię, (2006)
  • Randka i inne opowiadania, (2006)
  • Zaczarowana laseczka, (2007)
  • Z oazą na ty. Vademecum animatora Ruchu Światło-Życie, (2008)
  • Przygoda z Rudaskiem, (2008)
  • Zdrada strażnika planety, (2009)
  • Radosny świat Mireczki, (2009)
  • Szukanie Boga. Dramat • scena młodych • slang, (2009)
  • Szukaj mnie, (2009) (tomik poezji wspólnie z Joanną Betlej)
  • Wakacje w Izraelu, (2009)
  • Winda czasu, (2010)
  • O młodości, pracy i zmartwychwstaniu. Szkice i medytacje, (2011)
  • Zmartwychwstanie umarłych. Klucz antropologiczny, (2011)
  • Hurysy z katalogu, (2011)
  • Obcy z Alfy Centauri, (2011)
  • Radosny świat Mireczki, (2011)
  • Kaprysy Erosa, (2015)
  • A jeśli jutra nie będzie, (2015)

Wydania on-line[edytuj | edytuj kod]

Ebooki (pdf, epub, mobi)[edytuj | edytuj kod]

  • Przyloty na Ziemię, (2014, 2015)
  • Bunt androidów, (2014, 2015)
  • Winda czasu, (2014, 2015)
  • Zdrada strażnika planety, (2014, 2015)
  • Banita, (2014, 2015)
  • Ekscytoza, (2014, 2015)
  • Genesis, (2014, 2015)
  • Misja: Europa, (2014, 2015)
  • Supernowa, (2014, 2015)
  • Syreny z Cat Island, (2014, 2015)
  • Przerwany lot, (2014, 2015)
  • A jeśli jutra nie będzie, (2016)

Audiobooki[edytuj | edytuj kod]

  • Randka i inne opowiadania, (2014)
  • Hurysy z katalogu, (2015)

Nagrody[edytuj | edytuj kod]

Za powieść Zdrada strażnika planety otrzymał w 2009 r. Złote Pióro, nagrodę rzeszowskiego oddziału Związku Literatów Polskich.

Za całokształt twórczości literackiej otrzymał w 2017 r. okolicznościowy puchar, nagrodę rzeszowskiego oddziału Związku Literatów Polskich.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stowarzyszenie Polskich Mediów. [dostęp 2016-08-03].