Edward Hallett Carr

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Edward Hallett Carr (ur. 28 czerwca 1892 w Londynie, zm. 3 listopada 1982 w Cambridgeshire), brytyjski historyk, dziennikarz i teoretyk stosunków międzynarodowych, zagorzały oponent empiryzmu zawierającego się w historiografii.

Od 1916 do 1936 roku w polityce (m.in. udział w pokoju wersalskim 1919 i praca w brytyjskiej ambasadzie w Rydze 1925-1929). W latach 1941-1946 zastępca wydawcy "Timesa". Później opiekun naukowy i wykładowca w Balliol College w Oksfordzie i wykładowca w Trinity College w Cambridge.

W 1925 został odznaczony estońskim Krzyżem Wolności II klasy.

Jego najbardziej znane prace to:

Publikacje w języku polskim[edytuj | edytuj kod]

  • "Warunki pokoju": streszczenie pracy Edwarda Halleta Carr'a wydanej w Londynie w r. 1942., 1942.
  • Historia - czym jest: wykłady im. George'a Macaulaya Trevelyana wygłoszone na uniwersytecie w Cambridge styczeń - marzec 1961, wyd. 2 oprac. przez R. W. Daviesa, przeł. Piotr Kuś, Poznań: Zysk i S-ka Wydawnictwo 1999.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Wolarski Wojciech (red.), Britannica Edycja Polska, tom 6, Poznań: Wydawnictwo Kurpisz, 1998, s. 130.