Edward Kleinadel

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Kleinadel
Państwo

 Polska

Data i miejsce urodzenia

20 lutego 1896
Warszawa

Data i miejsce śmierci

25 listopada 1927
Paryż

Gra pojedyncza
Roland Garros

3R (1927)

Gra podwójna
Roland Garros

1R (1925, 1927)

Edward Kleinadel (ur. 20 lutego 1896 w Warszawie[1], zm. 25 listopada 1927 w Paryżu[2]) – polski tenisista, mistrz i reprezentant Polski.

Od lewej Edward Kleinadel, Librowicz, Wołowski (1913)

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Tenis uprawiał już przed I wojną światową, m.in. w 1911 wygrał turniej juniorski w Langfurth. W 1913 zdobył mistrzostwo Krakowa[3].

Na pierwszych w historii mistrzostwach Polski w 1921 zwyciężył w trzech finałach: w singlu, deblu (z Jerzym Kowalewskim) i mikście (z Jadwigą Żochowską)[4].

Reprezentował Polskę w zawodach o Puchar Davisa. W latach 1926–1927 wystąpił w dwóch spotkaniach, przegrywając jednak wszystkie cztery mecze indywidualnie oraz dwa mecze deblowe. Trzykrotnie wystąpił w turnieju Championnats Internationaux de France (w latach 1925–1927), jednak nie wygrał ani jednego meczu singlowego[1].

Od 1922 mieszkał stale poza Polską, najpierw w Stanach Zjednoczonych, następnie we Francji. Zmarł po powikłaniach spowodowanych operacją wyrostka robaczkowego[5].

W Plebiscycie Przeglądu Sportowego na najlepszego sportowca 1927 roku zajął pośmiertnie 8. miejsce[6].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Edward Kleinadel. [w:] Historia Polskiego Tenisa [on-line]. Polski Związek Tenisowy. [dostęp 2021-11-29].
  2. Andrzej Fąfara Cały ten tenis. Encyklopedia, wyd. Firma Księgarska Olesiejuk, Ożarów Mazowiecki 2016, s. 118.
  3. Turniej tenisowy w Krakowie. „Nowości Illustrowane”. Nr 27, s. 15, 5 lipca 1913. 
  4. Tenis polski ma 100 lat, wyd. Warszawa 1997, s. 88.
  5. Przegląd Sportowy, nr 48 z 3.12.1927, s. 6.
  6. Przegląd Sportowy, nr 6 z 11.02.1928, s. 3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]