Edward Kupiszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edward Kupiszewski (ur. 18 czerwca 1940 w Czerwonce k. Makowa Mazowieckiego, zm. 8 sierpnia 2000 w Ostrołęce) – pedagog, poeta, prozaik.

Edward Kupiszewski był synem organisty. Dzieciństwo i młodość spędził w Świętym Miejscu k. Przasnysza. W 1960 roku po ukończeniu Liceum Pedagogicznego w Ostrołęce rozpoczął pracę jako nauczyciel w Szkole Podstawowej w Lipie k. Przasnysza. W 1968 podjął pracę nauczyciela języka polskiego w Liceum Ogólnokształcącym w Chorzelach. Rok później ukończył filologię polską na Uniwersytecie Warszawskim. W 1975 przeniósł się na stałe do Ostrołęki. Pracował tam najpierw w Studium Nauczycielskim, a następnie - już jako emeryt - w Zespole Kolegiów Nauczycielskich.

W 1965 roku ożenił się z Teresą Liszewską, również nauczycielką, z którą miał cztery córki: Joannę Marię (ur. 1966), Ewę (ur. 1968), Bożenę (ur. 1970) i Hannę (ur. 1972).

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

Kupiszewski uprawiał twórczość literacką ponad 40 lat. Jako poeta debiutował w 1956 na łamach Nowej Wsi. Poezje jego zamieszczały także inne pisma, takie jak Poezja czy Głos Nauczycielski. Był członkiem Grupy Poetyckiej Narew, potem Klubu Literackiego Narew, od 1984 – Związku Literatów Polskich. Współpracował z Tygodnikiem Ostrołęckim. Był autorem m.in. stałych felietonów Rozmowy z córką i Listy do ojca. Założył pismo studenckie Parnasik (1992) i był współtwórcą cyklu wieczorów literackich prowadzonych wspólnie z Ireną Knapik-Machnowską – Salon Literacki Ireny Knapik Machnowskiej i Edwarda Kupiszewskiego; w latach 1995-96 był współwydawcą pisma pod tym samym tytułem.

Opublikował następujące tomiki wierszy: Okruchy iglastego serca (1975), Opisanie ciszy (1976), Nie bójcie się dnia (1981), Błogosławiona niewierność (2000), opowiadań: Kto był wyżej (1979) oraz powieści: Miałbym taki piękny pogrzeb (1979), Koniak dla Anioła Stróża (1984), Wiara, nadzieja, miłość (1985), Pokochać w sierpniu (1985), Ktoś powiedział (1987), Miłość zostawia ciszę (1989), Za grzechy cudze i własne (1999), Cień kwitnącej akacji (2001).

Był również autorem słuchowisk radiowych: Dług oraz Miałbym taki piękny pogrzeb.

Został pochowany na cmentarzu komunalnym w Ostrołęce przy ul. Krańcowej[1].

Nagrody i wyróżnienia[edytuj | edytuj kod]

Nagroda im. Stanisława Piętaka za Pokochać w sierpniu (1985), nagroda Tygodnika Ostrołęckiego za Rozmowy z córką (1986), III nagroda w konkursie Ludowej Spółdzielni Wydawniczej za powieść Ktoś powiedział (1989), nagroda prezydenta Ostrołęki za twórczy wkład w rozwój życia kulturalnego miasta (2000).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Edward Kupiszewski, Wiersze wybrane, Towarzystwo Przyjaciół Ostrołęki 2005, ​ISBN 83-88169-36-X

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Samorząd Ostrołęki pamiętał o zmarłych. moja-ostroleka.pl, 2 listopada 2017. [dostęp 2018-09-18].