Edward Leszczyński

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Edward Władysław Leszczyński (ur. 5 czerwca 1880 w Przemyślu – zm. 26 września 1921 w Krakowie) – krytyk literacki i poeta. Był mężem Elizy Pareńskiej (córki prof. med. Stanisława Pareńskiego), szwagrem Tadeusza Boya-Żeleńskiego, pochodził ze środowiska ziemiańskiego. Pochowany został na Cmentarzu Rakowickim w grobowcu rodziny Pareńskich.

Studiował filozofię na Uniwersytecie Jagiellońskim, uzyskując doktorat w roku 1905. Współtwórca Zielonego Balonika.

Twórczość literacka[edytuj | edytuj kod]

  • 1901 Poezje
  • 1903 Cupio dissolvi – poemat prozą[1]
  • 1904 Jolanta – poemat dramatyczny
  • 1907 Płomień ofiarny
  • 1908 Kabaret szalony[2]
  • 1909 Atlantyda – dramat[3]
  • 1910 Konik Zwierzyniecki – widowisko[4]
  • 1920 Złota gałązka - powiastka fantastyczna[5]

Jego twórczość dramatyczna pozostawała pod wpływem Stanisława Wyspiańskiego.

Dla teatru im. Słowackiego w Krakowie przełożył Teatr cudowności Cervantesa i Zwiastowanie Claudela. W 1912 roku wydał pracę z dziedziny estetyki poetyckiej "Harmonia słowa - studyum o poezyi".

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward Władysław Leszczyński, Cupio dissolvi, polona.pl [dostęp 2018-04-10].
  2. Edward Władysław Leszczyński, Kabaret szalony, piosenki Zielonego Balonika, polona.pl [dostęp 2018-04-10].
  3. Edward Władysław Leszczyński, Atlantyda : dramat, polona.pl [dostęp 2018-04-10].
  4. Edward Władysław Leszczyński, Konik zwierzyniecki : widowisko sceniczne w 4-ch aktach, polona.pl [dostęp 2018-04-10].
  5. Edward Władysław Leszczyński, Złota gałązka : powiastka fantastyczna, polona.pl [dostęp 2018-04-10].