Edward Stawiarz

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Stawiarz
Wzrost 171 cm
Dorobek medalowy
Mistrzostwa Polski
złoto Poznań 1966 bieg na 10 000 m
złoto Zielona Góra 1968 bieg na 10 000 m
złoto Kraków 1969 bieg na 10 000 m
złoto Dębno 1971 bieg maratoński
złoto Radom 1972 bieg maratoński
złoto Dębno 1973 bieg maratoński
srebro Szczecin 1965 bieg na 5000 m
srebro Otwock 1967 bieg przełajowy
srebro Warszawa 1970 bieg na 10 000 m
brąz Puławy 1963 bieg przełajowy
brąz Warszawa 1964 bieg na 5000 m
brąz Zielona Góra 1964 bieg przełajowy
brąz Sopot 1965 bieg przełajowy
brąz Otwock 1966 bieg przełajowy
brąz Nowa Huta 1972 bieg przełajowy
brąz Dębno 1974 bieg maratoński

Edward Jan Stawiarz (ur. 16 czerwca 1940 w Zakrzowie) – polski lekkoatleta, dwukrotny olimpijczyk. Były prezes WKS Wawelu Kraków.

Startował w biegach długodystansowych i biegu maratońskim. Na mistrzostwach Europy w 1966 w Budapeszcie zajął 12. miejsce w finale biegu na 5000 metrów. Był czwarty na tym dystansie w finale Pucharu Europy w 1967 w Kijowie. Uczestniczył w igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku, gdzie odpadł w eliminacjach biegów na 5000 metrów i 10 000 metrów. Na mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach wystąpił w biegu maratońskim, ale go nie ukończył. Zajął 40. miejsce w maratonie na igrzyskach olimpijskich w 1972 w Monachium.

Był mistrzem Polski w biegu na 10 000 metrów w 1966, 1968 i 1969, a także w biegu maratońskim w 1971, 1972 i 1973. Zdobył srebrne medale w biegu na 5000 metrów w 1965, w biegu na 10 000 metrów w 1970 oraz w biegu przełajowym (6 km) w 1967, a także brązowe medale na 5000 m w 1964, w maratonie w 1974 oraz w biegu przełajowym w 1963 (6 km), 1964 (6 km), 1965 (5 km), 1966 (6 km) i 1972 (12 km)[1].

W latach 1962-1970 wystąpił w dwudziestu meczach reprezentacji Polski (20 startów), odnosząc 6 zwycięstw indywidualnych[2].

Był rekordzistą Polski w klubowej sztafecie 3 × 1000 metrów (7:19,8, 8 maja 1966, Kraków)[3].

Rekordy życiowe Stawiarza[4][3]:

Konkurencja Data i miejsce Wynik
bieg na 800 metrów 19 września 1966, Kraków 1:51,4
bieg na 1000 metrów 11 maja 1966, Wałcz 2:24,2
bieg na 1500 metrów 10 lipca 1966, Wrocław 3:44,9
bieg na 3000 metrów 25 czerwca 1967, Poznań 8:03,2
bieg na 5000 metrów 20 lipca 1968, Leningrad 13:46,2
bieg na 10 000 metrów 21 lipca 1968, Leningrad 28:54,2
bieg na 3000 metrów z przeszkodami 11 lipca 1966, Wrocław 8:58,2
bieg maratoński 25 czerwca 1972, Dębno 2:18:35,8

Był zawodnikiem LZS Olszanica (1958-1960) i Wawelu Kraków (1960-1975). Po zakończeniu kariery został trenerem i działaczem sportowym. Był członkiem zarządu Polskiego Związku Lekkiej Atletyki. Jest odznaczony Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (1999) oraz Srebrnym Krzyżem Zasługi[3].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008, s. 63, 73, 88, 282, 283 i 185. ISBN 978-83-61233-20-6.
  2. Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL. Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984, s. 360.
  3. a b c Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński: Od Chamonix do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2010, s. 481. ISBN 978-83-86320-01-1.
  4. Henryk Gąszczak: Polska lekkoatletyka w statystyce historycznej; lata 1920-2007 (pol.). [dostęp 18 września 2011].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Bogdan Tuszyński: Polscy olimpijczycy XX wieku. T. 2: N-Ż. Wrocław: Wydawnictwo Europa, 2004, s. 221. ISBN 83-7407-050-1.
  • Bogdan Tuszyński, Henryk Kurzyński: Od Chamonix do Vancouver. Leksykon olimpijczyków polskich 1924-2010. Warszawa: Fundacja Dobrej Książki, 2010, s. 481. ISBN 978-83-86320-01-1.
  • Henryk Kurzyński: Biografie członków Wunderteamu. W: Andrzej Karczmarski: Wunderteam. Lekkoatletyczna drużyna marzeń. Pruszków: Star Press, 2004, s. 143. ISBN 83-920565-0-7.
  • Encyklopedia (statystyczna) polskiej lekkiej atletyki: 1919-1994. Warszawa: PZLA, 1994. ISBN 83-902509-0-X.
  • Henryk Kurzyński, Stefan Pietkiewicz, Janusz Rozum, Tadeusz Wołejko: Historia finałów lekkoatletycznych mistrzostw Polski 1920-2007. Konkurencje męskie. Szczecin – Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 2008. ISBN 978-83-61233-20-6.
  • Zbigniew Łojewski, Tadeusz Wołejko: Osiągnięcia polskiej lekkiej atletyki w 40-leciu PRL. Mecze międzypaństwowe I reprezentacji Polski seniorów – mężczyźni. Warszawa: Komisja Statystyczna PZLA, 1984.
  • Wyniki olimpijskie Stawiarza na stronie sports-reference.com (ang.). [dostęp 18 września 2011].