Edward Szystowski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Edward Szystowski
Ilustracja
Fotografia portretowa, 1936 r.
komandor porucznik pilot komandor porucznik pilot
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1896
Windawa
Data i miejsce śmierci 1 września 1939
Puck
Przebieg służby
Lata służby 1917-1939
Siły zbrojne Wojsko Polskie
Jednostki Orzełek II RP.svg Wojsko Polskie
Roundel of Poland (1921-1993).svg Morski Dywizjon Lotniczy
Stanowiska dowódca dywizjonu
Główne wojny i bitwy I wojna światowa
wojna polsko-bolszewicka
II wojna światowa
Odznaczenia
Krzyż Walecznych (1920-1941) Srebrny Krzyż Zasługi Kawaler 1. klasy Orderu Miecza (Szwecja) Polowa Odznaka Pilota

Edward Stanisław Szystowski (ur. 2 listopada 1896 w Windawie, zm. 1 września 1939 w Pucku) – komandor porucznik pilot Marynarki Wojennej, uczestnik I i II wojny światowej oraz wojny z bolszewikami.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Urodził się 2 listopada 1896 roku w Windawie na Łotwie (ówczesne Cesarstwo Rosyjskie), w rodzinie szlachty polskiej osiadłej w Inflantach[1]. Naukę rozpoczął w Szkole Realnej w Mińsku. Działał tam w nielegalnych kółkach młodzieży polskiej. Uczył się następnie w Korpusie Morskim w Sankt Petersburgu. Po zakończeniu nauki, w maju 1917 roku został oficerem rosyjskiej Marynarki Wojennej[1]. Służył we Flocie Północnej Oceanu Lodowatego, m.in. na pancerniku „Czesma” (typu Połtawa)[1]. Ukończył też wówczas kurs lotnictwa morskiego[1].

W 1919 roku powrócił do Polski i został przyjęty do Wojska Polskiego w stopniu porucznika marynarki[1]. Początkowo skierowany do Departamentu dla Spraw Morskich, a w marcu 1920 roku do Flotylli Pińskiej[1]. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej dowodząc statkami uzbrojonymi. Po polskim odwrocie na zachód, służył w sierpniu 1920 we Flotylli Wiślanej jako dowódca II Dywizjonu Statków Uzbrojonych[1]. 18 października 1920 został na krótko dowódcą monitora ORP „Horodyszcze”[2].

Od sierpnia 1922 roku służył w Dowództwie Floty w Pucku. W 1923 roku ukończył kurs lotnictwa morskiego w Morskiej Szkole Aeronautyki we Francji, a następnie kurs w Niższej Szkole Pilotów w Bydgoszczy[1]. W listopadzie 1924 roku został przeniesiony do korpusu oficerów aeronautyki w stopniu porucznika ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku i 68,9 lokatą, z równoczesnym wcieleniem do Morskiego Dywizjonu Lotniczego w Pucku[3][4]. 3 maja 1926 roku został mianowany kapitanem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku i 19. lokatą w korpusie oficerów aeronautycznych[5]. W grudniu 1927 roku został przeniesiony z korpusu oficerów lotnictwa do korpusu oficerów Marynarki Wojennej, korpus morski, w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 lipca 1925 roku i 7,1 lokatą, z równoczesnym pozostawieniem w Morskim Dywizjonie Lotniczym na stanowisku dowódcy eskadry wielosilnikowej[6][7]. W lipcu 1928 roku został przeniesiony służbowo do Dowództwa Floty na stanowisko dowódcy ORP Kujawiak[8]. Następnie ukończył kurs w Szkole Podwodnego Pływania w Tulonie we Francji[1]. Nadzorował budowę we Francji okrętu podwodnego „Ryś”, którego został pierwszym dowódcą[1]. 12 marca 1933 został mianowany komandorem podporucznikiem ze starszeństwem z 1 stycznia 1933 i 5. lokatą w korpusie oficerów morskich[9].

W kwietniu 1933 roku, w stopniu komandora podporucznika, został dowódcą Morskiego Dywizjonu Lotniczego[10][1]. Na stopień komandora porucznika został mianowany ze starszeństwem z 19 marca 1937 roku i 5. lokata w korpusie oficerów morskich. Przed wojną był wysłany do Holandii w celu przetestowania oferty wodnosamolotów oraz przewodniczył Komisji Odbioru budowanych tam okrętów podwodnych „Orzeł” (1938 – styczeń 1939) i „Sęp” (luty–kwiecień 1939)[1].

Zginął 1 września 1939 roku podczas nalotu lotnictwa niemieckiego około godz. 6 na bazę lotnictwa morskiego w Pucku[1]. Tam też został pochowany[1].

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f g h i j k l m n Konarski 2009 ↓, s. 44.
  2. Jan A. Bartelski, Andrzej S. Bartelski. Flotylla Wiślana w latach 1918-1921. Część 2. „Morze, statki i okręty”. Nr 9/2010. XV (105), s. 18. Warszawa: Magnum X. ISSN 1426-529X. 
  3. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 119 z 7 listopada 1924 roku, s. 663.
  4. Konarski 2009 ↓, s. 44, wg autora do Morskiego Dywizjonu Lotniczego został przydzielony w maju 1925 roku, w stopniu kapitana marynarki (sic!).
  5. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 18 z 3 maja 1926 roku, s. 131.
  6. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 28 z 23 grudnia 1927 roku, s. 363.
  7. Konarski 2009 ↓, s. 44, wg autora eskadrą wielosilnikową dowodził do 1928 roku.
  8. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 11 z 24 lipca 1928 roku, s. 230.
  9. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 3 z 14 marca 1933 roku, s. 47.
  10. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 5 z 11 kwietnia 1933 roku, s. 90.
  11. a b Rocznik Oficerski 1932 ↓, s. 395.
  12. Dz. Pers. MSWojsk. ↓, Nr 119 z 7 listopada 1924 roku, s. 661.
  13. Sveriges statskalender / 1940. Bihang, s. 67

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]