Eetu Nousiainen

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Eetu Nousiainen
Eetu Nousiainen
Data i miejsce urodzenia 29 kwietnia 1997
Kuopio, Finlandia
Klub Puijon Hiihtoseura
Reprezentacja  Finlandia
Debiut w PŚ 16 marca 2017 w Trondheim (49. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ 10 grudnia 2017 w Titisee-Neustadt (25. miejsce)
Rekord życiowy 212 m na Heini-Klopfer-Skiflugschanze w Oberstdorfie (3 lutego 2019)[1]

Eetu Nousiainen (ur. 29 kwietnia 1997 w Kuopio) – fiński skoczek narciarski, zawodnik klubu Puijon Hiihtoseura. Olimpijczyk (2018). Uczestnik mistrzostw świata w lotach narciarskich (2018), trzykrotnie brał udział w mistrzostwach świata juniorów (2015–2017). Medalista mistrzostw kraju.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

W oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych przez FIS zadebiutował w sierpniu 2014, plasując się w piątej i czwartej dziesiątce konkursów FIS Cup w Kuopio. W swoim kolejnym starcie międzynarodowym, który miał miejsce w grudniu 2014 w Notodden, dwukrotnie zajmował miejsca w czołowej dziesiątce w zawodach tej rangi (był 10. i 7.)[2]. W lutym 2015 po raz pierwszy wystąpił w mistrzostwach świata juniorów, zajmując z reprezentacją swojego kraju 8. miejsce w zawodach drużynowych[3] (do rywalizacji indywidualnej nie został zgłoszony[2]).

W grudniu 2015 w Renie zadebiutował w Pucharze Kontynentalnym, plasując się w szóstej i siódmej dziesiątce. Pierwsze punkty zawodów tego cyklu zdobył 17 stycznia 2016 w jednoseryjnym konkursie rozegranym w Willingen[2]. 19 lutego 2016 po raz pierwszy przystąpił do rywalizacji w Pucharze Świata, odpadając w kwalifikacjach do pierwszego konkursu w Lahti[4]. W lutym 2016 wystąpił także po raz drugi w mistrzostwach świata juniorów, zajmując indywidualnie 29. miejsce[5], a w konkursie drużynowym ponownie plasując się na 8. pozycji[6].

W sierpniu 2016 w Einsiedeln zadebiutował w Letnim Grand Prix, odpadając w kwalifikacjach[4]. 14 stycznia 2017 w Garmisch-Partenkirchen po raz pierwszy uplasował się w czołowej dziesiątce Pucharu Kontynentalnego (zajął 5. miejsce). 28 stycznia 2017 zanotował pierwsze podium w oficjalnych zawodach międzynarodowych rozgrywanych pod egidą FIS, zwyciężając w konkursie FIS Cupu w Eau Claire. W lutym 2017 po raz trzeci i ostatni w karierze wziął udział w mistrzostwach świata juniorów, plasując się indywidualnie na 23. miejscu, a drużynowo na 6. pozycji. W marcu 2017 wystartował w cyklu Raw Air, w ramach którego zadebiutował w konkursie głównym Pucharu Świata (16 marca 2017 w Trondheim był 49.), a także po raz pierwszy wystąpił w rywalizacji drużynowej w ramach tego cyklu (18 marca 2017 w Vikersund Finowie z Nousiainenem w składzie zajęli 10. miejsce)[2].

14 lipca 2017 w konkursie drużynowym Letniego Grand Prix w Wiśle po raz pierwszy awansował do drugiej serii zawodów najwyższej rangi, zajmując z reprezentacją Finlandii 6. pozycję. 9 września 2017 w pierwszym konkursie w Czajkowskim zdobył debiutanckie punkty w zawodach indywidualnych tego cyklu. 10 grudnia 2017 w Titisee-Neustadt po raz pierwszy w karierze punktował w Pucharze Świata, zajmując w jednoseryjnych zmaganiach 25. lokatę. W styczniu 2018 wziął udział w mistrzostwach świata w lotach narciarskich – w konkursie indywidualnym był 35., a w zawodach drużynowych 8[2]. W lutym tego samego roku wystartował w zimowych igrzyskach olimpijskich, na których wystąpił tylko w konkursie indywidualnym na skoczni normalnej[2] – w rywalizacji tej zajął 49. miejsce po skoku na odległość 83 metrów[7][8].

Wielokrotny medalista mistrzostw Finlandii w skokach narciarskich. Indywidualnie w 2017 został mistrzem kraju na skoczni średniej[9], a w 2016 zdobył brązowy medal na skoczni dużej[10]. Ponadto w 2016[11] i 2017[12] zdobywał brązowe medale zmagań indywidualnych w letnich mistrzostwach kraju, w 2016 zdobywając również ten sam krążek w rywalizacji drużynowej[11]. Stawał także na podium w rywalizacji juniorskiej – był między innymi mistrzem Finlandii do lat 18 z 2015 roku[13].

Igrzyska olimpijskie[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Korea Południowa Pjongczang 49. miejsce (K-98)

Starty E. Nousiainena na igrzyskach olimpijskich – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
49. 10 lutego 2018 Korea Południowa Pjongczang Alpensia Jumping Park K-98 HS-109 indywid. 83,0 m 68,0 pkt 191,3 pkt Andreas Wellinger

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 48. miejsce (K-120), 42. miejsce (K-99)

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2019 Austria Seefeld/Innsbruck 10. miejsce (K-120)[a]

Starty E. Nousiainena na mistrzostwach świata – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
48. 23 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 indywid. 103,5 m 77,8 pkt 201,6 pkt Markus Eisenbichler
10. 24 lutego 2019 Austria Innsbruck Bergisel K-120 HS-130 druż.[a] 115,5 m 354,1 pkt (90,8 pkt) 633,4 pkt Niemcy
42. 1 marca 2019 Austria Seefeld Toni-Seelos-Olympiaschanze K-99 HS-109 indywid. 83,0 m 74,6 pkt 143,7 pkt Dawid Kubacki

Mistrzostwa świata w lotach narciarskich[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2018 Niemcy Oberstdorf 35. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2018 Niemcy Oberstdorf 8. miejsce[b]

Starty E. Nousiainena na mistrzostwach świata w lotach – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Skok 3 Skok 4 Nota Strata Zwycięzca
35. 19–20 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 indywid. 161,0 m [c] 111,4 pkt 540,5 pkt Daniel-André Tande
8. 21 stycznia 2018 Niemcy Oberstdorf im. Heiniego Klopfera K-200 HS-235 druż.[b] 177,0 m 180,0 m 1262,2 pkt (300,9 pkt) 400,0 pkt Norwegia

Mistrzostwa świata juniorów[edytuj | edytuj kod]

Indywidualnie[edytuj | edytuj kod]

2016 Rumunia Râșnov 29. miejsce
2017 Stany Zjednoczone Park City 23. miejsce

Drużynowo[edytuj | edytuj kod]

2015 Kazachstan Ałmaty 8. miejsce[d]
2016 Rumunia Râșnov 8. miejsce[e]
2017 Stany Zjednoczone Park City 6. miejsce[f]

Starty E. Nousiainena na mistrzostwach świata juniorów – szczegółowo[edytuj | edytuj kod]

Miejsce Dzień Rok Miejscowość Skocznia Punkt K HS Konkurs Skok 1 Skok 2 Nota Strata Zwycięzca
8. 7 lutego 2015 Kazachstan Ałmaty Gornyj Gigant K-95 HS-106 druż.[d] 88,0 m 87,5 m 769,5 pkt (171,3 pkt) 123,8 pkt Norwegia
29. 23 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 indywid. 88,0 m 85,5 m 204,6 pkt 44,4 pkt David Siegel
8. 24 lutego 2016 Rumunia Râșnov Trambulină Valea Cărbunării K-90 HS-100 druż.[e] 85,0 m 78,5 m 707,9 pkt (176,0 pkt) 158,8 pkt Niemcy
23. 1 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 indywid. 88,5 m 90,0 m 232,3 pkt 30,9 pkt Viktor Polášek
6. 3 lutego 2017 Stany Zjednoczone Park City Utah Olympic Park K-90 HS-100 druż.[f] 93,0 m 87,0 m 802,1 pkt (222,5 pkt) 130,2 pkt Słowenia

Puchar Świata[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2016/2017 niesklasyfikowany
2017/2018 66.
2018/2019 67.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2015/2016
Klingenthal HS140 Lillehammer HS100 Lillehammer HS100 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Willingen HS145 Zakopane HS134 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Vikersund HS225 Lahti HS130 Lahti HS100 Kuopio HS127 Ałmaty HS140 Ałmaty HS140 Wisła HS134 Titisee-Neustadt HS142 Planica HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - q - - - - - - - - - 0
Sezon 2016/2017
Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Klingenthal HS140 Lillehammer HS138 Lillehammer HS138 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Wisła HS134 Wisła HS134 Zakopane HS134 Willingen HS145 Oberstdorf HS225 Oberstdorf HS225 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Pjongczang HS140 Pjongczang HS109 Oslo HS134 Trondheim HS140 Vikersund HS225 Planica HS225 Planica HS225 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 49 q - - 0
Sezon 2017/2018
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Titisee-Neustadt HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS140 Tauplitz HS235 Zakopane HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Lahti HS130 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS140 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
- q 37 44 25 q 43 - q q q - - q 43 q - - - - - - 6
Sezon 2018/2019
Wisła HS134 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Niżny Tagił HS134 Niżny Tagił HS134 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Oberstdorf HS137 Garmisch-Partenkirchen HS142 Innsbruck HS130 Bischofshofen HS142 Predazzo HS135 Predazzo HS135 Zakopane HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Oberstdorf HS235 Lahti HS130 Willingen HS145 Willingen HS145 Oslo HS134 Lillehammer HS140 Trondheim HS138 Vikersund HS240 Planica HS240 Planica HS240 punkty
q 47 q - - - - q q q q 50 50 q - - 39 q 27 31 - 44 q q q q q - 4
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 -  – dyskwalifikacja  q  – dyskwalifikacja w kwalifikacjach  q  – zawodnik nie zakwalifikował się  -  – zawodnik nie wystartował

Raw Air[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 71.
2019 52.

Willingen Five[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018 52.
2019 49.

Planica 7[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2019 40.

Puchar Świata w lotach[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2018/2019 44.

Letnie Grand Prix[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej LGP[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2017 70.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu LGP 2018

2016
Courchevel HS132 Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
- - - q - - - - - - 0
2017
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Courchevel HS132 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 Hinzenbach HS94 Klingenthal HS140 punkty
q 41 - - - 20 42 - - 11
2018
Wisła HS134 Hinterzarten HS108 Einsiedeln HS117 Courchevel HS135 Hakuba HS131 Hakuba HS131 Râșnov HS97 Râșnov HS97 Hinzenbach HS94 punkty
q - - - - - - - - 0
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30

 q  – zawodnik nie zakwalifikował się
 -  – zawodnik nie wystartował

Puchar Kontynentalny[edytuj | edytuj kod]

Miejsca w klasyfikacji generalnej[edytuj | edytuj kod]

Sezon Miejsce
2015/2016 100.
2016/2017 65.
2017/2018 niesklasyfikowany
2018/2019 63.

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Kontynentalnego[edytuj | edytuj kod]

stan po zakończeniu sezonu 2018/2019

Sezon 2015/2016
Rena HS111 Rena HS111 Rena HS139 Rovaniemi HS100 Rovaniemi HS100 Engelberg HS137 Engelberg HS137 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Willingen HS145 Willingen HS145 Sapporo HS100 Sapporo HS134 Sapporo HS134 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Planica HS139 Planica HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Czajkowski HS140 Czajkowski HS140 punkty
52 62 57 - - - - 48 38 - 16 - - - - - 43 41 - - - - - - - - - 15
Sezon 2016/2017
Vikersund HS117 Vikersund HS117 Vikersund HS117 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Garmisch-Partenkirchen HS140 Garmisch-Partenkirchen HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS109 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS134 Zakopane HS134 Czajkowski HS106 Czajkowski HS106 punkty
- - - 33 38 - - - - 5 27 - - - - - - - - - 46 41 - - 22 17 - - - - 72
Sezon 2017/2018
Whistler HS104 Whistler HS104 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Titisee-Neustadt HS142 Titisee-Neustadt HS142 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Erzurum HS140 Erzurum HS140 Sapporo HS100 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS138 Planica HS138 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowski HS140 punkty
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 45 46 - 0
Sezon 2018/2019
Lillehammer HS140 Lillehammer HS140 Kuusamo HS142 Kuusamo HS142 Engelberg HS140 Engelberg HS140 Klingenthal HS140 Klingenthal HS140 Bischofshofen HS140 Bischofshofen HS140 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Sapporo HS137 Planica HS139 Planica HS139 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Iron Mountain HS133 Oberstdorf HS137 Oberstdorf HS137 Brotterode HS117 Brotterode HS117 Rena HS139 Rena HS139 Zakopane HS140 Zakopane HS140 Czajkowskij HS140 Czajkowskij HS140 punkty
17 8 24 12 - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - 75
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 31-50

 -  – zawodnik nie wystartował  -  – dyskwalifikacja

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. a b Skład zespołu: Jarkko Määttä, Andreas Alamommo, Eetu Nousiainen, Antti Aalto
  2. a b Skład zespołu: Antti Aalto, Jarkko Määttä, Eetu Nousiainen, Janne Ahonen
  3. Seria konkursowa została odwołana.
  4. a b Skład zespołu: Andreas Alamommo, Antti Aalto, Eetu Nousiainen, Juho Ojala
  5. a b Skład zespołu: Niko Kytösaho, Aapo Lehtinen, Eetu Nousiainen, Andreas Alamommo
  6. a b Skład zespołu: Niko Kytösaho, Eetu Nousiainen, Kalle Heikkinen, Andreas Alamommo

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Rekordy życiowe skoczków narciarskich (pol.). skokinarciarskie.pl. [dostęp 2018-01-18].
  2. a b c d e f Athlete : NOUSIAINEN Eetu (ang.). fis-ski.com. [dostęp 2017-12-10].
  3. Andrzej Mysiak: MŚJ Ałmaty: Norwegia ze złotym medalem, Polacy poza podium (pol.). skokinarciarskie.pl, 2015-02-07. [dostęp 2017-12-10].
  4. a b Adam Kwieciński: NOUSIAINEN Eetu 1997.04.29 FIN. wyniki-skoki.hostingasp.pl. [dostęp 2017-12-10].
  5. David Siegel mistrzem świata juniorów, srebro i brąz dla Prevca i Kobayashiego (pol.). skokinarciarskie.pl, 2016-02-23. [dostęp 2016-03-07].
  6. Andrzej Mysiak: MŚJ: Niemcy wygrywają drużynówkę mężczyzn, Polacy na siódmym miejscu (pol.). skokinarciarskie.pl, 2016-02-24. [dostęp 2016-03-07].
  7. Andrzej Mysiak: ZIO Pjongczang: Wellinger mistrzem olimpijskim, Polacy bez medali (pol.). skokinarciarskie.pl, 2018-02-10. [dostęp 2018-02-10].
  8. Ski Jumping – Men's Normal Hill Individual – Results (ang.). pyeongchang2018.com, 2018-02-10. [dostęp 2018-02-10].
  9. Dominik Formela: Nousiainen i Forsstroem mistrzami Finlandii. skijumping.pl, 2017-04-02. [dostęp 2017-12-10].
  10. Adam Bucholz: Mistrzostwa Finlandii w Lahti: Janne Ahonen najlepszy na dużej skoczni. skijumping.pl, 2016-01-31. [dostęp 2017-12-10].
  11. a b Dominik Formela: Janne Ahonen letnim mistrzem Finlandii. skijumping.pl, 2016-09-25. [dostęp 2017-12-10].
  12. Ville Larinto takes the title in Lahti (ang.). fis-ski.com, 2017-10-08. [dostęp 2017-12-10].
  13. Nuorten SM, Lahti 23.01.2015 – Mäkihyppy tulokset – M18-sarja (fiń.). lahdenhiihtoseura.fi, 2015-01-23. [dostęp 2016-01-31].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]