Efekt Wenus z Pipidówka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Efekt Wenus z Pipidówka[1] lub efekt Wenus z wioski[2] (ang. Village Venus effect) – typ błędu poznawczego oraz sposobu myślenia, opisanego przez Edwarda de Bono. Polega na akceptacji „wystarczająco dobrych” rozwiązań w skali lokalnej z powodu braku szerszego rozpoznania lub układu odniesienia.

Opis zjawiska[edytuj | edytuj kod]

Przykładem efektu jest sytuacja, kiedy mieszkańcy wioski, niemający kontaktu ze światem zewnętrznym, uważają, że najpiękniejsza dziewczyna w ich wiosce jest też najpiękniejsza na całym świecie[3]. Co więcej, mieszkańcy nie będą mieli sposobności przekonać się o błędzie w swoim myśleniu, dopóki nie nawiążą kontaktu z innymi wioskami. Zdaniem de Bono podobnego typu sytuacje mają miejsce w polityce, nauce czy gospodarce. Jest to rodzaj sytuacji, w której ludzie zadowalają się prostym, dostępnym, „wystarczająco dobrym” opisem lub wyjaśnieniem zjawiska i nie dążą do pozyskania większej ilości informacji lub nie próbują skonstruować innych (być może lepszych) wyjaśnień. De Bono uważa tego typu „wystarczająco dobre” wyjaśnienia za poważne utrudnienie w rozwoju nauki[2].

Inną próbą opisania tego zjawiska jest porównanie go do prototypowania[4] – świadomość, że 'istniejący stan rzeczy' jest tylko prototypem – pobudza do poszukiwania lepszego rozwiązania.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Edward De Bono: Kurs myślenia. Łódź: Wydawnictwo Aha, 2008. ISBN 978-83-7229-174-5.
  2. a b Edward Bono: Naucz się myśleć kreatywnie. Warszawa: Prima, 1998, s. 29-30. ISBN 83-7186-044-7.
  3. K.R. Ravi: Thinking About Thinking. Jaico Publishing House, 2005, s. 45. ISBN 978-81-7992-516-4.
  4. Volker Bugdahl: The village venus effect – prototype semantics at trade marks (ang.). W: country-index.com [on-line]. 2010-07-01. [dostęp 2016-12-27].