Egon Franke (szermierz)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Egon Franke
Data i miejsce urodzenia 23 października 1935
Gliwice
Dyscypliny szermierka
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Tokio 1964 szermierka
(floret ind.)
Srebro
Tokio 1964 szermierka
(floret druż.)
Brąz
Meksyk 1968 szermierka
(floret druż.)
Mistrzostwa świata
Złoto
Buenos Aires 1962 szabla druż.
Srebro
Gdańsk 1963 floret druż.
Srebro
Paryż 1965 floret druż.
Brąz
Turyn 1961 floret druż.
Brąz
Buenos Aires 1962 floret druż.
Brąz
Gdańsk 1963 floret ind.
Brąz
Moskwa 1966 floret druż.
Brąz
Montreal 1967 floret druż.

Egon Johann Franke (ur. 23 października 1935 w Gliwicach[1]) – polski szermierz, mistrz olimpijski.

Kariera sportowa[edytuj | edytuj kod]

Jako pierwszy obywatel polski zdobył złoty medal olimpijski w szermierce. Trzykrotnie startował na IO, zawsze we florecie. Na igrzyskach olimpijskich w 1960 w Rzymie był członkiem drużyny, która odpadła w ćwierćfinale. Podczas igrzysk olimpijskich w 1964 w Tokio został mistrzem we florecie indywidualnie. Na tych samych igrzyskach wywalczył srebrny medal w drużynie (wraz z Ryszardem Parulskim, Januszem Różyckim, Zbigniewem Skrudlikiem i Witoldem Woydą). Cztery lata później, na igrzyskach olimpijskich w 1968 w Meksyku zdobył swój trzeci medal olimpijski – brązowy w drużynie (z Adamem Lisewskim, Parulskim, Skrudlikiem i Woydą).

Był też brązowym medalistą mistrzostw świata we florecie indywidualnie (w Gdańsku w 1963), a w drużynie mistrzem świata w szabli (1962 w Buenos Aires), wicemistrzem we florecie (w 1963 w Gdańsku) i czterokrotnym brązowym medalistą we florecie (1961 w Turynie, 1962 w Buenos Aires, 1966 w Moskwie i 1967 w Montrealu).

Zdobył tytuł mistrza Polski we florecie (1962) i wicemistrza w 1957 i 1967. Trzykrotnie był też mistrzem Polski w drużynie.

Zajął 4. miejsce w Plebiscycie Przeglądu Sportowego 1964. Startował w barwach Budowlanych Gliwice (1952-1955), CWKS Warszawa (1955-1957) i Piasta Gliwice (1957-1971). Po zakończeniu kariery został trenerem kadry narodowej Włoch, gdzie nadal mieszka.

Życie prywatne[edytuj | edytuj kod]

Żonaty z Elżbietą Franke (z d. Cymerman), która także była znaną florecistką i olimpijką.

Filmy[edytuj | edytuj kod]

  • Egon Franke, reż. Ignacy Szczepański, 2005[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Polski Komitet Olimpijski - Egon Johann Franke (pol.) [dostęp 2011-12-06]
  2. FilmPolski.pl - EGON FRANKE, www.filmpolski.pl [dostęp 2017-11-23] (pol.).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]