Eichmann w Jerozolimie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Eichmann w Jerozolimie
Eichmann in Jerusalem: A Report on the Banality of Evil
Autor Hannah Arendt
Tematyka kulisy procesu Adolfa Eichmanna
Wydanie oryginalne
Język angielski
Data wydania 1963

Eichmann w Jerozolimie: rzecz o banalności zła – książka autorstwa żydowskiej filozofki Hanny Arendt, wydana w 1963 roku, opisująca kulisy procesu jednego z nazistowskich zbrodniarzy, Adolfa Eichmanna.

Adolf Eichmann ukrywał się przez kilkanaście lat w Argentynie. Schwytany przez agentów Mosadu, oskarżony został o ludobójstwo i zbrodnie wojenne w czasie drugiej wojny światowej. Skazano go na śmierć przez powieszenie. Arendt zwróciła uwagę, że Eichmann działał bezmyślnie, niczym trybik w nazistowskiej maszynie zagłady. Był jednym z wielu, podobnych sobie jednostek. Według Arendt:

Quote-alpha.png
Akt oskarżenia oparty był (...) na tym, co przecierpieli Żydzi, nie zaś na tym, co popełnił Eichmann[1].

Hannah Arendt odniosła się również do roli jaką w zagładzie Żydów odegrała część elit żydowskich – Judenraty.

Quote-alpha.png
Dla Żydów rola, jaką przywódcy żydowscy odegrali w unicestwieniu własnego narodu, stanowi niewątpliwie najczarniejszy rozdział całej historii[2].
Quote-alpha.png
O ile jednak członkowie rządów typu quislingowskiego pochodzili zazwyczaj z partii opozycyjnych, członkami rad żydowskich byli z reguły cieszący się uznaniem miejscowi przywódcy żydowscy, którym naziści nadawali ogromną władzę do chwili, gdy ich także deportowano[2].

Treść książki wywołała sprzeciwy międzynarodowej społeczności żydowskiej.

Przypisy

  1. Arendt 1998 ↓, s. 11.
  2. a b Arendt 1998 ↓, s. 151.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]