Einar Halling-Johansson

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Einar Halling-Johansson
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 14 października 1893
Göteborg
Pozycja pomocnik
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
Örgryte IS
IFK Eskilstuna
Mariebergs IK
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1912–1921  Szwecja 6 (0)

Einar Halling-Johansson (ur. 14 października 1893 w Göteborgu, zm. ?) – szwedzki piłkarz, reprezentant kraju grający na pozycji pomocnika.

Kariera klubowa[edytuj | edytuj kod]

Podczas swojej kariery piłkarskiej Einar Halling-Johansson występował w Örgryte IS, IFK Eskilstuna i Mariebergs IK. Z Örgryte zdobył mistrzostwo Szwecji w 1913.

Kariera reprezentacyjna[edytuj | edytuj kod]

W reprezentacji Szwecji Dahlström zadebiutował 16 czerwca 1912 w wygranym 2-1 towarzyskim meczu z Norwegią. W 1912 był w kadrze Szwecji na Igrzyska Olimpijskie w Sztokholmie. Na turnieju w Szwecji był rezerwowym i nie wystąpił w żadnym meczu. W 1920 po raz drugi uczestniczył w Igrzyska Olimpijskie. Na turnieju w Antwerpii był rezerwowym i nie wystąpił w żadnym meczu. Ostatni raz w reprezentacji wystąpił 18 września 1921 w przegranym 0-3 towarzyskim meczu z Norwegią. W sumie wystąpił w 6 spotkaniach.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]