Ekonomika zdrowia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Ekonomika zdrowia dziedzina ekonomii zajmująca się gospodarowaniem zasobami w systemie opieki zdrowotnej. W szerszym znaczeniu jest to dziedzina obejmująca zarządzanie niedostatkiem środków finansowych w stosunku do nieograniczonego zapotrzebowania na rynku usług zdrowotnych. W Polsce rozwój ekonomiki zdrowia nastąpił w latach 70 - tych XX wieku - kiedy w krajach rozwiniętych wzrosły koszty związane z opieką zdrowotną. Do podejmowania działań w obszarze ochrony zdrowia niezbędne są narzędzia - ekonomiczne analizy i oceny.

Do najbardziej powszechnych analiz stosowanych w ekonomice zdrowia należą:

  • CEA - cost-effectiveness analysis, analiza kosztów-efektywności
  • CBA - cost- benefit analysis, analiza kosztów i korzyści
  • CUA - cost- utility analysis, analiza kosztów i użyteczności uwzględniająca także jakość i preferencje wynikające z programów zdrowotnych
  • Cost of illness, analiza kosztów choroby, ocena ekonomicznych skutków występowania danego stanu zdrowia.

W podejmowaniu decyzji ekonomicznych stosowana jest również ocena technologii medycznych - Health Technology Assessment( w Polsce działa Agencja Oceny Technologii Medycznych, jednostka podległa Ministerstwu Zdrowia) oraz techniki oceny metod leczniczych EBM - Evidence Based Medicine. Mniej znane są EBLM - Evidence Based Laboratory Medicine i EBHD - Evidence Based Hospital Design. Wymienione analizy mają służyć racjonalnemu wydatkowaniu środków na ochronę zdrowia.


Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Getzen T. Ekonomika Zdrowia. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000