Ekranoplan

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Radziecki wojskowy ekranoplan desantowy A-90 Orlionok
Rosyjski ekranoplan Aquaglide 2 na wystawie ILA 2006 w Berlinie

Ekranoplan (ros. экранопла́н, en. screen plane, Wing-In-Ground, WIG) - rodzaj pojazdu poruszającego się na niewielkiej wysokości nad wodą lub inną gładką powierzchnią.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Rozwój tego typu konstrukcji nastąpił po II wojnie światowej, głównie w ZSRR, gdzie ich projektowaniem zajmował się m.in. Roberto Bartini.

Ekranoplany były stosowane w radzieckiej marynarce wojennej jako jednostki desantowe i patrolowe. Używane były na Morzu Kaspijskim i Morzu Czarnym. Obecnie ich wykorzystanie w charakterze wojskowym zmalało.

Rosyjska flota wycofała ze służby wszystkie swoje jednostki i z przyczyn ekonomicznych nie wprowadziła nowych. Współczesne ekranoplany mają przede wszystkim zastosowanie cywilne jako statki pasażerskie i ratownicze.

Charakterystyka[edytuj | edytuj kod]

Ekranoplany wykorzystują efekt przypowierzchniowy, polegający na tym, że skrzydła pojazdu lecącego nad ziemią lub wodą, w odległości równej w przybliżeniu połowie długości skrzydła, wytwarzają większą siłę nośną niż podczas lotu na większej wysokości.

Wyglądem przypominają łodzie latające, z tym, że powierzchnia ich skrzydeł jest dużo mniejsza. Osiągają prędkości do 550 km/h. Zazwyczaj używane są na rzekach lub wodach przybrzeżnych.

Najbardziej znane ekranoplany[edytuj | edytuj kod]

  • A-90 Orlionok - radziecki wojskowy ekranoplan desantowy
  • Projekt 903 Łuń - radziecki wojskowy ekranoplan uderzeniowy
  • KM Kaspijski Potwór - prototyp radzieckiego wojskowego ekranoplanu transportowego
  • Volga 2 - ekranoplan wykorzystywany do obsługi ruchu pasażerskiego na syberyjskich rzekach